Pijnlijke knie? De injectie is ineens 112 procent duurder

Vorig jaar was de rekening 480,88 euro. Maar de wereld staat niet stil. Dit jaar bedroeg de factuur 1.018,49, een prijsstijging van 112 procent.

Foto Bas Czerwinski/ANP

Het duurde slechts twee minuten. Net als vorig jaar stonden de heer en mevrouw B. uit Bergen op Zoom zo weer buiten. Mevrouw B. heeft artrose en kreeg daarvoor in het Bravis Ziekenhuis een prik in haar knie om de pijn door slijtage van de knie te verzachten.

Vorig jaar was de rekening 480,88 euro. Maar de wereld staat niet stil. Dit jaar bedroeg de factuur 1.018,49, een prijsstijging van 112 procent.

Dit was een van de redenen voor de heer B. om de factuur naar ons te sturen in het kader van het NRC-onderzoek naar ziekenhuistarieven. Al meer dan vijftig mensen deelden hun ziekenhuisrekeningen met ons, waardoor wij gericht vragen kunnen stellen aan de verzekeraars en ziekenhuizen over hun geheime tarieven.

Toen de Bravis-rekening op de deurmat viel, nam B. contact op met zijn zorgverzekeraar, het Zilveren Kruis. Hoe kan die prijs meer dan verdubbelen, wilde hij weten van de verzekeraar die tegen de beste prijs en kwaliteit zorg inkoopt voor zijn verzekerden. “Voor behandelcode 15B114 mocht het ziekenhuis zijn eigen prijs bepalen”, schreef de grootste zorgverzekeraar van Nederland. “Hiervoor werd geen speciale afspraak gemaakt. Ik sluit uw klachtendossier.”

Verkopers die hun eigen prijs bepalen voor diensten die sowieso worden ingekocht, klopt dat wel? “Dat kan inderdaad voorkomen. Het ziekenhuis stelt in dit geval de tarieven zelf vast”, zegt een woordvoerder van het Zilveren Kruis. Want, zo legt zij uit, de verzekeraar kijkt naar het gehele plaatje en maakt afspraken over het jaarbudget van een ziekenhuis. Zoals al eerder in ons onderzoek bleek, onderhandelen verzekeraars en ziekenhuizen niet over alle tarieven.

Rondrekenen

Zo kan het voorkomen dat er overeenstemming is over een jaarbudget van, zeg, 70 miljoen euro. Vervolgens mag het ziekenhuis een voorstel voor alle tarieven doen. “Wij kijken dan vooral naar de spreiding in die tarieven. Blijft het binnen bepaalde marges”, legt de woordvoerder van Zilveren Kruis uit. Na de deal over een jaarbudget wordt er “rondgerekend”.

Zie hier het recept voor een tarief bij het Bravis Ziekenhuis dat meer dan verdubbelt. Alleen, is dat niet zuur als je zojuist voor een eigen risico van 885 euro hebt gekozen? “Ik ga ervan uit dat mensen met deze aandoening dat niet hebben”, zegt de woordvoerder van Zilveren Kruis.

“Een dergelijk stijging is echter wel raar”, zegt de woordvoerder nadat ze de tarieven van Bravis nader heeft geverifieerd. “Gaan we dus zeker over in gesprek voor 2017.”

Voor de Zeeuwse artrosepatiënten die 2016 het ziekenhuis bezochten, maakt dat niet meer uit. Gelukkig had mevrouw B. haar eigen risico inderdaad niet vrijwillig verhoogd naar 885 euro, want anders had de familie uit Bergen op Zoom bij deze prijswijziging zomaar een dikke 400 euro extra moeten betalen. Dat geldt natuurlijk wel voor al die andere artrosepatiënten van Bravis die hun eigen risico op 885 euro hebben gekozen.

Misschien zouden die patiënten sowieso wat meer rond kunnen kijken in de regio Zeeland. Daar zijn ook moderne kleinschalige klinieken als Zeelandcare die met hun tarieven nog stukken lager zitten. Een bezoekje als van mevrouw B. kost er 283,67 euro in plaats van de 1.018,49 die Bravis Ziekenhuizen incasseert. Dat is een kleine factor vier verschil.

En, oh ja, hoe verklaart het Bravis Ziekenhuis deze enorme stijging van de tarieven voor artrosepatiënten? Eigenlijk is dat nauwelijks uit te leggen. We mailen een paar keer heen en weer met een woordvoerder. De afdeling zorgverkoop van Bravis geeft een reactie die te technisch is om volledig te citeren. Strekking: “de productstructuur” van “de zorgproducten” is door een landelijke “systeemwijziging” aangepast. Andere medische behandelingen zouden daardoor weer goedkoper zijn uitgevallen.

Daar schiet de artrosepatiënt in Zeeland dus niet zoveel mee op. Doordat de ziekenhuistarieven geheim zijn en niet openbaar vergelijkbaar kan de hulpverlener anno 2016 nog steeds met zulke onbegrijpelijke tariefverschillen wegkomen.

deelname