Recensie

Meer grooves en minder gemakzucht graag

Waarom zou je een gerecht niet vaker maken als het lekker smaakt? Vaudou Game en Kornél Kovács borduren allebei voort op hun eerdere successen.

Dat Kidayu, de nieuwe plaat van Vaudou Game, veel gelijkenissen vertoont met voorganger Apiafo, is geen groot bezwaar. Er is best behoefte aan meer grooves van een van de beste afro-funkbands van het moment. Maar gemakzucht ligt op de loer. Is de bron van voodooceremonies waar de Togolese frontman Peter Solo uit put nu al opgedroogd? De James Brown-imitaties die gastzanger Roger Damawuzan op de eerste plaat bracht, zijn ook verdwenen. Van funkbreaks als in het nummer ‘Chérie Nye’ mogen dan weer hele platen worden vol gespeeld. Weinig muzikanten weten een simpel gitaarloopje zo effectief met stuiterende drums en mystieke blaaspartijen te verweven als Vaudou Game. Enkele tracks hinten in een nieuwe, meer bezwerende richting. Afsluiter ‘Locataire’ is als een nouvelle vague roadtrip met psychedelische gitaar en Ethiopische jazz.