Recensie

Delt speelt barok-achtige sixtiesliedjes

Zanger/gitarist Morgan Delt zet de luisteraar op het verkeerde been, door zijn tweede album te openen met een dreinerig nummer waarin hij de titel herhaalt: ‘I don’t wanna see what’s happening outside’. Het beste is het einde dat naadloos overgaat in het tweede liedje, dat meteen openbloeit in een prachtige psychedelische symfonie. Vanaf dat moment toont de Amerikaanse Delt zijn talent. Delt construeert barok-achtige sixtiesliedjes, met vederlichte instrumentaties en een voorkeur voor elegante klankopbouw. Krioelende gitaarlijnen, in Sun Powers, worden ingebed in een galm als stuivend poedersuiker; de hoge, onvaste zang van Delt glijdt langs verleidelijke noten. Er schuilt een zweem van onmacht en kwetsbaarheid in de melodieën, die de vergeefse hunkering des te meer onderstreept.