Interview

John Coffey stopt: ‘een stoere keuze’

Afscheidstour John Coffey staat deze week voor het laatst op de Nederlandse podia. De band heeft alles bereikt, en geen zin om langzaam af te takelen. ‘Deze droom hebben we beleefd.’

Foto Andreas Terlaak

‘Negen.” Alfred van Luttikhuizen hoeft er geen seconde over na te denken, terwijl hij een sigaret opsteekt in de Utrechtse DB-studio’s. Negen shows staan er deze avond, 13 september, nog op de teller. „Damn jongen. Je staat allemaal achter het besluit en wilt nieuwe dingen doen, maar nu het dichterbij komt, wordt het echt kut. Négen!” Zanger David Achter de Molen wijst naar de parkeerplaats. „Morgenavond worden we daar met de nightliner opgepikt. We gaan naar Zwitserland toch?” Alfred knikt: „Zürich ja, en dan Wenen, Praag en… Leipzig.”

Het zijn de laatste shows in het buitenland. Daarna nog een rondje door Nederland, met op 30 september het allerlaatste optreden in Paradiso. Alfred: „Praat je met een andere band, dan hebben ze het over shows in november, en dat ze in januari op Eurosonic willen knallen. Dacht ik ineens: verrek, er zijn bands die óók in 2017 toeren.”

David: „In oktober ben ik gewoon weer een vent die niet in een band zit.”

Aan het plafond hangen

John Coffey wordt al in 2002 opgericht, maar breekt pas in 2013 door met Bright Companions. Het is een album met melodieuze en energieke punkrock vol slimme details. Tegelijkertijd maakt John Coffey live furore. Legendarisch is de show op Lowlands 2013: het publiek staat tot buiten de tent. Na het eerste nummer hangt iemand aan het plafond en David maakt in een rubberboot een tocht over het publiek.

In 2015 brengt de band The Great News uit, dat meer grunge klinkt en zelfs aan Nirvana doet denken. Meer shows en festivals volgen, ook in het buitenland, en John Coffey organiseert twee speciale shows waar de soundtrack van de game Tony Hawk’s Pro Skater 2 wordt gespeeld. Zanger David wordt een internetsensatie als een filmpje opduikt waarin hij op Pinkpop met één hand een biertje opvangt vanuit het publiek. Dit jaar brengt de band met A House For Thee een EP uit over de vluchtelingencrisis, met twee clips over het gebrek aan empathie voor asielzoekers in Nederland. En ze staan weer op Lowlands: nu voor meer dan tienduizend man.

Zie hier hoe David een biertje opving tijdens Pinkpop. De tekst gaat verder onder het filmpje.

John Coffey is vooral een band van firsts, zoals David en Alfred het in hun eigen turbotaaltje zouden zeggen. Eerste keer Lowlands, eerste keer Pinkpop, eerste keer Rusland. Alles nieuw, geen herhaling. John Coffey overtuigt live doordat de bandleden er staan alsof het de eerste keer is. Juist dat gevoel dreigde verloren te gaan. David: „We stonden deze zomer voor de derde keer op Zwarte Cross, voor tienduizend man. Het deed me niet zoveel. Ik werd die ochtend thuis in Utrecht wakker, fietste in de middag naar DB’s om met de bus op te worden gehaald en eenmaal op het festival deed ik m’n ding. Het was leuk… maar niet zo bijzonder meer.”

„Ik merkte dat ik een beetje achterover ging leunen,” zegt Alfred. „We weten nu hoe het moet. Als je op dit niveau zit, moet je goed blijven, maar er valt niks meer te winnen. Een nieuwe plaat schrijven gaat voor ons met veel conflict gepaard. Daarna is het even relaxed, en dan begint het weer te knagen.”

De hele band bleek dat gevoel te delen. Ze konden doorgaan en het vuur langzaam zien doven, of met een afscheidstournee boeken en er met een big bang uitstappen.

„Ik vind het stoer dat we deze keuze maken.” zegt David. „We eindigen niet terwijl we op ons retour zijn, daarvoor vinden we muziek maken te vet.”

Makkelijk was het niet, om de beslissing op het hoogtepunt te nemen. De boeker in Duitsland – waar John Coffey een flinke aanhang heeft – wees erop dat ze over twee jaar zalen van tweeduizend man zouden kunnen uitverkopen. Alfred: „We droomden bij onze laatste oefensessie over een volgende plaat. Nu schrijven, in mei opnemen, oktober de eerste single… En hoe het festivalseizoen eruit zou zien. We keken elkaar na een kwartier aan: we gaan nú kappen.”

Wie weet komt dat album nog. De band spreekt zelf niet van een definitief einde; bij aankondiging van de afscheidstournee was er sprake van het ‘on hold’ zetten van John Coffey, voor onbepaalde tijd. David: „Het is klaar. We gaan allemaal andere dingen doen. Ik sluit alleen niet uit dat we na vier jaar weer een vette plaat gaan schrijven.”

Alfred: „De consequentie is wel dat we dan niet meer zo populair zijn als nu.”

David: „Dat zou mij ervan weerhouden.”

Kelderbar

Als herinnering aan de zegetocht van de laatste jaren komt er nog een fotoboek uit. Fotograaf Thomas Roelofs volgde John Coffey de laatste vier jaar en documenteerde de band van de kelderbar van Vera Groningen tot aan de Bravo op Lowlands. Op een laptop laten Alfred en David de beelden zien. David wijst naar een foto van een uitpuilend Paradiso. „Deze ga ik op canvas printen. Die hangt over twintig jaar nog steeds aan de muur. Mijn zoontje zal vragen wat papa daar voor geks deed.”

Kijk hier de clip van No House for Thee, de eerste single van het laatste album van John Coffey. De tekst gaat verder onde het filmpje.

Alfred staat stil bij een foto van het Belgische punkfestival Groezrock, in 2013. Hij zit in de bus, huilend na het optreden. „Ik had altijd het gevoel dat we niet in de punkscene zaten, en om dan juist op dát festival te spelen en zoveel respect te krijgen… dat kon ik niet bevatten.”

David: „Als we nú op Groezrock zouden staan, dan ga je niet weer zo zitten. Deze droom hebben we beleefd, en het is klaar.”

Viel er buiten John eigenlijk nog iets te beleven? „Jemig,” zegt David. „De leukste dingen in die periode hadden met de band te maken. Dat klinkt misschien een beetje zielig, maar is het niet.”

Alfred: „Ik wist alles altijd zo te plannen dat ik kon blijven reizen, mijn vrouw eiste dat ook. Vorig jaar kwam ze langs toen we met de band in LA zaten; alles kwam die week even samen. Een van de gelukkigste periodes uit mijn leven.”

260 shows

In het leven na de band is er eindelijk tijd voor vrienden en familie. Na de verschijning van The Great News, begin vorig jaar, speelden ze 260 shows. David: „Toen we in Californië zaten, overleed mijn opa. Dan wil je naar huis, maar mijn familie zei dat ik moest blijven. Er was zoveel begrip voor waar ik mee bezig was. Er zijn veel dingen waar ik om kan lachen, zoals dat ik vorige week voor de vierde keer mijn verjaardag in het buitenland vierde, maar dit was naar.”

„Ik had vorig jaar een bruiloft van een goede vriend,” zegt Alfred. „Hij verzette de trouwdatum naar een dag waarop we moesten spelen. Bleek die show in een fabriekshal in België te zijn, zonder publiek. Daar hadden we ook nog eens acht uur voor gereden.”

Volgende week vrijdag is dus de allerlaatste show van John Coffey, in Paradiso. Een trip van vier jaar komt dan in Amsterdam ten einde. De zaal is al weken uitverkocht. Familie, vrienden, oude en nieuwe bekenden; iedereen zal er zijn voor de allerlaatste circle-pit. De favoriete tattoeëerder van de band is er ook bij. Alfred: „We laten met de band ter plekke een nieuwe tatoeage zetten. Een traan.”