Recensie

Romeo en Julia, maar dan Haags

IJs&Vis is een voorstelling vol tegenstellingen. De ijsmakersclan Talamini staat tegenover de visfamilie Simonis, Italiaanse sprezzatura tegenover Hollandse efficiëntie, conservatisme tegenover vernieuwing. Theatergroep Firma MES en het Nationale Toneel gebruiken twee Haagse families voor hun bewerking van Romeo en Julia.

Bij IJs&Vis is het publiek onderdeel van de voorstelling. In dit geval zijn we, al wandelend door het stuk, nu eens gasten op het gemaskerd bal, dan weer de voyeurs van een liefdesscène. Die opzet maakt het geheel ook versnipperd; je hebt de oorspronkelijke Romeo en Julia hard nodig als ‘naslagwerk’ wil je het verhaal kunnen volgen.

De coproductie die Firma MES en het NT met Korzo (en overigens ook Rabarber) aangaan, zorgt wel voor een interessante verdieping: tekst-toneel aangevuld met dans. Waar beide families elkaar louter verbaal te lijf gaan, vinden Danny Simonis en Giulietta Talamini elkaar in de intimiteit van de dans. Dat zorgt onder andere voor een ontroerende slaapkamerchoreografie.

Het zijn die dansscènes die zorgen voor de intimiteit. De monologen en dialogen zijn net te kort om echte onderdompeling te bewerkstelligen. Maar een weldoordachte, mooi gemaakte voorstelling is IJs&Vis zeker.