‘Nacht van de Poëzie’ met mix van humor en ernst

Poëzie

Tweeduizend mensen bezochten de Nacht van de Poëzie. Er was veel engagement en een sterk optreden van singer-songwriter Asaf Avidan.

Nacht van de poëzie Foto Maarten Hartman

„Iemand zei: geschiedenis zoekt naar evenwicht.” Zo begint Dichteres des Vaderlands Anne Vegter haar gedicht De overkant over vluchtelingen in Europa. De geschiedenis vindt dat evenwicht, maar dat gaat niet vanzelf: „Onze harten slaan de tijd, beng beng /om het logeermatras te kloppen.”

Verdronken vluchtelingen

Waren vorig jaar Ilja Leonard Pfeijffer en Peter Verhelst nog de enigen die een gedicht wijdden aan verdronken vluchtelingen, ditmaal klonk tijdens de 34ste Nacht van de Poëzie in het Utrechtse TivoliVredenburg de ene na de andere aanklacht tegen het onrecht in de wereld. Voormalig Belgisch Dichter des Vaderlands Charles Ducal droeg een Ballade van de Zee voor: „De doden in zee, ook zij worden een lied/ Het zingt niet, het huilt / En toch hoort men het niet.”

Het goed ontvangen engagement werd afgewisseld met veel humor. K. Michel strooide allitererend met weetjes als dat „de penis van een vinvis vier meter lang is”. Het geestigst waren de bespiegelingen van Tjitske Jansen. Zo vroeg zij zich af waarom boeddhisten – als ze het leven opvatten als een lijdensweg – om vier uur ’s ochtends opstaan in plaats van zo veel mogelijk ellende weg te slapen.

Sommigen combineerden emotie en humor. Zo kreeg Hans Dorrestijn de zaal muisstil met een ontroerend eerbetoon aan de vorig jaar overleden Joost Zwagerman, om direct erna te spotten met ouderdom en de dood. Bij een distichon over beroemdheden op leeftijd hield hij het zelf ook niet meer en zei giechelend: „Ik ben hartstikke dement, maar word door iedereen herkend.”

Hoogtepunt

Hoogtepunt van de muzikale entr’actes was een optreden van de Israëlische singer-songwriter Asaf Avidan (bekend van zijn hit Reckoning Song/One Day). Avidan onderscheidde zich door zijn unieke stemgeluid, dat hij vol overgave over de zichtbaar geïmponeerde bezoekers uitstortte. En dat terwijl hij zichzelf intussen ook vaardig begeleidde op gitaar, elektronisch drumstel én een ontelbare hoeveelheid effectpedalen.

Avidan was zonder twijfel de beste muzikant van de avond, hoewel zijn optreden sommige aanwezigen wat te lang duurde. „Vroeger riep je als de muziek te lang duurde gewoon: gedichten!”, aldus een Nachtveteraan.

Maar die tijden zijn veranderd. En toch trok de Nacht van de Poëzie zaterdagavond wel tweeduizend mensen naar Utrecht, terwijl een gemiddelde dichtbundel het moet doen met een oplage van hooguit een paar honderd exemplaren. Ook al vertaalt het zich meestal niet naar verkoopsuccessen, Nederland lijkt de dichtkunst toch wel degelijk een warm hart toe te dragen.