Hoe twee diëtisten ons bang maken voor een gekookt ei

Wat eten we?

The Green Happiness is het zoveelste dieetsucces dat drijft op de angst voor normale voeding.

Pagina's uit het boek 'Your 50 Days of Green Happiness'. Fotobewerking NRC

De dag van diëtisten Tessa Moorman en Merel von Carlsburg begint met oil pulling, was zaterdag in een interview in NRC te lezen. Een theelepeltje kokosolie in de mond, 20 minuten spoelen, uitspugen, en alle afvalstoffen zouden zijn verdwenen.

Ze hadden ook voedingstips. „Rijst mag wel met groenten, maar niet met een eiwitrijk product.” Je moet niet noten én avocado én olijfolie eten, want dan „bereikt de glucose je cellen niet”. Zuivel „verzuurt het lichaam”. „De wereld gaat steeds bewuster eten. Straks hoeven we niemand meer wat uit te leggen”, besluiten Moorman en Von Carlsburg het interview. Maar als je van alles beweert over verzurende zuivel en een ban op een avocado-olijfolie-mix, ja, dan heb je toch wat uit te leggen.

Lees het hele interview met Moorman en Von Carlsburg: ‘Ik dacht dat we gezond aten’

De twee zijn de oprichters van dieetbedrijf The Green Happiness. Online hebben de vrouwen 200.000 volgers, die dagelijks life changing recepten en tips voorgeschoteld krijgen, gelardeerd met foto’s van twee levenslustige vrouwen die met een onberispelijk platte buik yoga-oefeningen doen bij bovenmodale zwembaden. TGH verdient aan consulten en de boekenverkoop. Het nieuwste boek, Your 50 Days of Green Happiness, Summer Edition (waarin dat van die oil pulling stond) kost 64 euro.

Keltisch zeezout

In dat boek staan nog veel meer recepten en lifestyle-tips. Als dat oilpullen gedaan is, lezen we, worden de tanden gepoetst met een zelfgemaakte pasta van Keltisch zeezout, baking soda en pepermuntolie. Ontbijten kan bijvoorbeeld met een Mango Chia Pudding van amandelmelk, kokosmelk, chiazaad en mango. Wel uiterlijk om zes uur beginnen met klaarmaken, want de pudding moet zeker een uur stollen.

Het eten dat Moorman en Von Carlsburg propageren is grotendeels plantaardig, met maximaal twee keer per week vis en weinig, liefst geen zuivel en vlees. Wél koolhydraten, maar nooit samen met eiwitrijk eten. Dus vergeet het dat je ’s avonds wegkomt met aardappels, boontjes en een stukje zalm. En denk er niet te licht over, want er is geen kwaaltje of TGH legt het verband met voedsel: een opgeblazen gevoel, hoofdpijn, een „disbalans in de hormonen”, een dunne bovenlip. Zelfs haar dat uit je neusgaten groeit zou erop wijzen dat „je kransslagaders vol zitten met vet en cholesterol”.

Het zoveelste commerciële dieetsucces

Het boek heeft zelfs een lijst met wetenschappelijke bronnen, maar die zeggen niks over neushaar. Dat deert The Green Happiness niet. THG is het zoveelste commerciële dieetsucces dat drijft op de angst van vooral vrouwen voor normale voeding. De Voedselzandloper: eet geen zetmeel, behalve havermout. Rens Kroes: eet geen suiker maar ahornsiroop.

Bij The Green Happiness zijn ze ook erg van de havermout en de ahornsiroop. Verder zitten hun maaltijden vol pompoen, mango, geraspte rode kool en – ook al zo’n foodie-klassieker: spaghetti van courgette. Het is vezelrijk, het is goed voor het milieu, en hun recepten klinken best lekker.

Maar het is ook te karig. Haal maximaal 10 procent van je calorieën uit vet, zeggen de twee: een halve avocado is genoeg voor de hele dag. Een halve avocado! Van het Voedingscentrum mogen we twee hele: maximaal 40 procent van de calorieën uit vet, dat is het officiële advies. Veel eiwit eten dan? Nee, 10 procent van je calorieën uit eiwit zou volgens TGH ruim voldoende zijn. De Gezondheidsraad vindt dat het minimum, en voor veganisten zoals Moorman en Von Carlsburg is het zelfs te weinig.

Het gevolg van die inperking is dus dat de rest van de calorieën, 80 procent, uit zetmeel en suikers moet komen: uit producten als mango, meloen, dadels en kokossuikersiroop. Maar suiker is suiker – dat moest zelfs de Allerhande vorig jaar toegeven, nadat Rens Kroes daar eerst alle ruimte had gekregen om tegen ‘geraffineerde suiker’ te ageren.

Opvallend: eieren mijden

Bovendien beperken Moorman en Von Carlsburg de inname van gezonde voedingsstoffen nog verder. Opvallend: eieren mijden, want anderhalf ei per week geeft vijf keer zo veel kans op darmkanker. Over een eventueel effect van eieren op darmkanker wordt onder epidemiologen al 25 jaar gebakkeleid, en er is geen enkele serieuze voedingsorganisatie die waarschuwt tegen eieren en kanker. Als het effect al bestaat, is het vast niet zo groot als dat van iedere dag worst eten – en zelfs worst geeft maar 18 procent meer kankerrisico.

Moorman en Von Carlsburg wijzen terecht op het gevaar van een te vette, vezelarme en vleesrijke voeding. Maar intussen zou je ten onrechte de indruk kunnen krijgen dat er gevaar schuilt in een gekookt eitje en een boterham met pindakaas.