Het enige niet vreemde dit EK: de titel

EK honkbal

Nederland is weer Europees kampioen. Zoals verwacht. Toch was het een rare week, met onverwachte en vreemde wendingen.

Dubbel feest voor Kalian Sams: vader geworden en een EK-titel. Foto Robin Utrecht/ANP

Dean. „D-E-A-N?” Ja, zo ja. Op z’n Amerikaans. In de persruimte wordt ook geprobeerd het aan een van de Italiaanse verslaggevers duidelijk te maken. „Eh… Empoli, Ancona, Napoli.” Het is de derde inning van de finale van het EK honkbal en even het belangrijkste nieuws. Kalian Sams is net vader geworden van een zoontje. De 30-jarige Sams moest halsoverkop met zijn vrouw naar het ziekenhuis zondag en zou de finale met Nederland missen. Toch? Amper twee innings later verschijnt hij in tenue aan de zijlijn. In de achtste inning staat hij gewoon weer in het veld.

Het is een rare dag in een rare, emotionele anderhalve week met opvallende verhalen over het Nederlands team op het EK in eigen land. Het enige wat niet vreemd is: de titel. De 22ste al. De topfavoriet, het team dat het aan zijn stand verplicht was te winnen, dat ook wel zou doen, wint weer een groot toernooi. Maar onderweg ernaar toe gebeurde er van alles.

Zo overleed de oma van coach Steve Janssen tijdens het EK. Er was het opvallende vertrek van de speler met de meeste ervaring op het hoogste Amerikaanse niveau, Roger Bernadina – speelde voor de Washington Nationals, de Cincinnati Reds en dit jaar op minor league-niveau bij de New York Mets. Het was zijn eerste grote toernooi met Nederland sinds de World Baseball Classic in 2013. Eindelijk liet zijn programma dat toe. Maar tijdens het EK kwam hij niet opdagen voor een training, waarna Janssen besloot hem op de bank te zetten. Daarop besloot Bernadina te vertrekken.

Spanje, niet Italië

En dan de tegenstander in die finale, zondag in het uitverkochte stadion van de Pioniers in Hoofddorp: Spanje. Voor het eerst sinds 2007 stond Italië, de eeuwige rivaal, niet in een EK-finale. In 1967 was België het laatste land anders dan Nederland of Italië dat Europees kampioen werd. Het zal voor die Italiaanse verslaggevers ook wennen zijn geweest.

„Spanje schijnt best een aardige ploeg te hebben”, had pitcher Rob Cordemans voorafgaand aan het toernooi gezegd. Dat blijkt. De eeuwige derde was met een bijzonder ervaren ploeg – met veel genaturaliseerde Venezolanen, Cubanen en Dominicanen, velen met Amerikaanse ervaring – naar Nederland gekomen. Het won onder meer met 8-3 van Italië. Alleen van Nederland verloor de ploeg: in de kampioenspoule (1-0) en zondag na tien innings, met 3-2.

Spanje toont zich ook in de finale minstens gelijkwaardig aan Nederland. Dat wurmt zich een paar innings onder veel Spaanse druk uit, terwijl het tot de achtste bij de twee punten blijft die Nick Urbanus heeft binnengeslagen. Urbanus, die wellicht niet had gespeeld als Sams niet halsoverkop richting ziekenhuis had gemoeten. Nog zo’n verhaal. En net in de inning dat Sams terugkomt op het veld, verdwijnt een bal van de Spanjaarden over het hek, een homerun die zorgt voor de 2-2. En het is Sams, die in de achtste inning onder luid applaus aan slag komt en met zijn honkslag de wedstrijd had kunnen beslissen. Maar Yurendell de Caster – hij slaat in de tiende inning uiteindelijk zelf het beslissende punt binnen – wordt wel heel voorzichtig op het derde honk gehouden.

Niet geslapen

Na de wedstrijd staat Sams op het veld felicitaties in ontvangst te nemen. Natuurlijk vanwege de EK-winst, en vanwege de prijs voor de meeste homeruns in het toernooi waarmee hij in zijn handen staat – die had hij vooral te danken aan de poulewedstrijd tegen Tsjechië, waarin hij er liefst drie sloeg. Maar toch vooral vanwege zijn pasgeboren zoontje.

De weeën van zijn vrouw waren de avond ervoor al begonnen, hij had geen minuut geslapen, zegt hij. „Vandaag keek ik de hele tijd op de klok, dan weer naar haar, weer naar de klok, weer naar haar. Ik wilde absoluut bij de geboorte van mijn eerste kind zijn, maar deze finale was ook heel belangrijk.” Uiteindelijk werd Dean om 16.47 uur geboren, in Den Haag, dertien minuten voordat de finale begon, in Hoofddorp. Hij racete erheen, wilde zo min mogelijk missen. Was het niet mooi geweest als hij voor het beslissende punt had gezorgd? „Ja, dat had het droomverhaal compleet gemaakt. Maar we hebben gewonnen, dat is het belangrijkst. En nu? Snel douchen en naar huis.”