Gitaren in een galm als stuivend poedersuiker

Zanger/gitarist Morgan Delt zet de luisteraar op het verkeerde been, door zijn tweede album te openen met een dreinerig nummer waarin hij steeds de titel herhaalt: ‘I don’t wanna see what’s happening outside’. Het beste is het einde dat naadloos overgaat in het tweede liedje. Vanaf dat moment toont de Amerikaan zijn talent, dat dicht bij dat van Nederlander Jacco Gardner lijkt te liggen. Ook Delt construeert barok-achtige sixtiesliedjes, met vederlichte instrumentaties en een elegante klankopbouw. Krioelende gitaarlijnen, in ‘Sun Powers’, worden ingebed in een galm als stuivend poedersuiker; de hoge, onvaste zang van Delt glijdt langs verleidelijke noten. Er schuilt een zweem van onmacht en kwetsbaarheid in de melodieën, die de vergeefse hunkering des te meer onderstreept. ‘Mssr. Monster’ daarentegen drijft op swingende ouderwets ‘ploppende’ bastonen, en laat horen dat Delt meer kan dan kwijnen.