Bedwelmende techno met voortdurende breinprikkels

Het is prijzenswaardig dat een ‘klassieke’ zaal als het Amsterdamse Muziekgebouw aan ‘t IJ ook een podium biedt aan experimentele elektronische live-acts als Murcof, Dubit, Dadub en Reggy van Oers. Zij maken hypnotiserende techno die raakt aan ambient: donker, gelaagd en met zoveel kleine wendingen dat het brein continu wordt geboeid.

Neem Dubit. Pas na twintig minuten is er een versnelling en rolt de bas richting clubgeluid. De bebaarde Italiaan strijkt langs een klankschaal die als een UFO boven zijn hoofd hangt en pingelt met zijn vingers op een metalen balk. Die tonen bewerkt hij tot indringende drones.

Dubit speelt met stilte tot je niet meer hoort dan wat geblaf, of vogelgeluiden in de verte. Het resultaat bedwelmt, ook door de prachtige rookwolken van visuals. Het is een modern hoorspel– gemaakt om tot in detail te verkennen.

Van Oers’ nieuwe en sfeervolle album Taciturn Manner is gemaakt in een moeilijke tijd, waarin hij in een staat van serene angst verkeerde. De bewegingen tussen de omgevingsgeluiden die hij erop verwerkte zijn minimaal. Daardoor komt zijn set traag op gang, ook door de rommelige context. In de foyer vol rokers, dorstigen en wc-gangers word je niet makkelijk het geluid ingezogen. Je verwacht een grootse ervaring, zoals het felverlichte cruiseschip op de achtergrond. Maar die volgt pas als Dadub sjamanistsiche techno de zaal inblaast. Eindelijk komt het publiek in beweging.