Onwaarschijnlijke held onder de lat

PSV-Feyenoord

Brad Jones zat tijdens zijn carrière vooral veel op de bank. Nu is de reservekeeper de held bij Feyenoord, dat met 1-0 won van PSV.

De spelers van Feyenoord, met in het groen doelman Brad Jones, vieren de overwinning op PSV in Eindhoven. Foto ANP Pro Shots ©

Het voelde onwerkelijk, de 1-0 overwinning van Feyenoord op de grond waar het eens met 10-0 verloor. En niet alleen daarom, ook vanwege de sportieve malheur van de voorbije jaren. Zijn Feyenoordfans net gewend aan hun lijden, staat hun club ineens ongeslagen aan kop, met liefst vijf punten voorsprong op nummer twee PSV. En dat met een reservedoelman.

Brad Jones werd de onwaarschijnlijke held op een zondagmiddag dat Feyenoord een al even onwaarschijnlijk resultaat behaalde in Eindhoven. Plots lag de bal erin, na tachtig minuten. Hoekschop. Scrimmage. Doelpunt. Van Eric Botteghin, die de grote man werd omdat de bal precies voor zijn voeten viel.

Hoewel de verdediger scoorde, was het de 34-jarige doelman die Feyenoord in Eindhoven op de been hield. De Australiër bokste gevaarlijke ballen weg, zette zelfverzekerd de opbouw op en voorkwam met alerte reddingen dat PSV in de slotfase op gelijke hoogte kwam in een wedstrijd die geen winnaar verdiende. De spanning en strijd maakte de wedstrijd aantrekkelijk, niet de finesse – die was er niet.

Nonsens

Bij het interview van Brad Jones op Radio Rijnmond zou je een Aussie kunnen inbeelden die zojuist met zijn surfboard onder de arm de zee is uitgestapt. Wie een integraal gesprek afsluit met „cheers mate”, prikkelt het inbeeldingsvermogen van de onwetende luisteraar. Maar het is nonsens. Brad Jones uit Armadale, nabij Perth, is geen surfer maar doelman van Feyenoord. Een keeper die deze zomer een tijd lang helemaal geen club had en de voorbije vijftien jaar nauwelijks speelde.

Voor Jones was het halfjaar dat hij onder de lat stond bij NEC dan ook een weelde. Vanaf zijn komst in januari keepte hij er zeventien wedstrijden. Bijna zes keer zoveel als de drie duels in zijn halfjaar ervoor bij Bradford City, in de derde divisie van Engeland.

Sinds hij in 2001 doorbrak bij het Engelse Middlesbrough, keepte Jones 132 officiële wedstrijden voordat hij afgelopen zomer bij Feyenoord terechtkwam: nog geen negen duels per seizoen. Bijna elk jaar ergens anders. Van Blackpool tot Bradford, Stockport tot Sheffield: Jones is bankzitter.

Toch, na eindelijk een reeks basisplaatsen bij NEC, hield hij het volste vertrouwen in zichzelf. De optie voor een contractverlenging bij NEC legde hij naast zich neer. Hij wilde hogerop. „Ik geloofde dat er wel een club zou komen en wachtte af. Je kunt moeilijk zelf een club als Feyenoord bellen.”

Verlegen om een doelman

Een maand lang gebeurde er weinig, op wat belletjes na. Jones hield ondertussen zijn conditie op peil bij zijn oude club Liverpool, waar hij vijf seizoenen reservekeeper was. Totdat in Rotterdam de achillespees van Kenneth Vermeer het begaf. De eerste doelman van Feyenoord is uitgeschakeld tot de winterstop, waardoor Feyenoord plots verlegen zat om een doelman.

Dat werd Jones. Mede dankzij een tip van Dirk Kuijt, die Jones nog kent uit zijn tijd bij Liverpool. „Hij is een heel goede jongen”, laat Kuijt optekenen op de website van Feyenoord. „Hij was bij Liverpool reservedoelman, maar stelde zich altijd positief en sociaal op.”

De twee hebben een band die verder gaat dan samen voetballen. Voor Jones was Kuijt een vertrouweling in de tijd dat hij zijn zesjarige zoon Luca verloor aan leukemie, in 2011. Twee vaders onder elkaar, pratend over misschien wel de ware zin des levens. Indirect was het ook voor Jones een steuntje in de rug, toen supporters van ADO Den Haag vorige week een regen van knuffels lieten neerdalen op de patiënten van het Sophia Kinderziekenhuis. Die waren uitgenodigd door Feyenoord voor de thuiswedstrijd tegen ADO. „Met kerstmis is Luca er nog steeds een beetje bij en we vieren nog altijd zijn verjaardag”, zei Jones begin dit jaar in een interview met Metro.

Na de dood van zijn zoon brak een tijd aan waarin hij gepijnigd door het leven ging. Vertwijfeld ook, omdat hij naar eigen zeggen op een punt stond waarop hij zich afvroeg of alles was geëindigd of dat hij zijn keeperscarrière zou vervolmaken voor Luca. Dat laatste werd het.

Ook zijn verdienste

In dat opzicht is het Jones ook gegund dat hij weer belangrijk is voor de club die hij dient. Dat Feyenoord zes duels op rij heeft gewonnen, is ook zijn verdienste. Hij kreeg in de zes competitiewedstrijden vier doelpunten tegen en hield donderdag de nul in de met 1-0 gewonnen Europa League-wedstrijd tegen Manchester United. En nu dus de 1-0 overwinning op PSV. „Maar dit betekent nog niets”, benadrukt Jones. „Het bewijst alleen dat we zo door moeten gaan.”

Feyenoordtrainer Giovanni van Bronckhorst probeert ondertussen zijn nuchtere zelf te blijven. Op de vraag of er al over een kampioenschap wordt gesproken in Rotterdam, volgt een antwoord dat je zou verwachten van een trainer die de favorietenrol vermoedelijk het liefst stilzwijgend op zich neemt. Natuurlijk, dat ene doel is kampioen worden, zoals bij iedereen. „Je speelt niet om vierde of vijfde te worden.”

Jones liet zich ook niet gek maken. Nee, erkent hij, niemand heeft het nu over Vermeer. Maar dat komt doordat hij geblesseerd is. Wanneer hij fit is, zal het weer over hem gaan. Jones heeft daar vrede mee. Hij heeft in zijn carrière genoeg meegemaakt om te weten dat het misschien wel verstandiger is om zich te schikken in zijn lot. Voor zijn eigen bestwil.