Slapen in het bed van voormalig DDR-leider Erich Honecker

Oost-Duitsland Naar huidige maatstaven oogt het vrij bescheiden: het jachthuis van voormalig DDR-leider Erich Honecker. Van der Valk maakte er een hotel van. Honeckers slaapkamer wordt nu de Honeymoon Suite genoemd.

Het interieur van Honeckers voormalige ‘jachthut’ is voorzien van nostalgische meubels. Bij de verbouwing tot hotel werd geen afluisterapparatuur aangetroffen. Foto's Kaveh Rostamkhani

Slapen in het bed van Erich Honecker, het kan al vanaf 110 euro. Je eerste huwelijksnacht tussen de originele meubeltjes van de man die 18 jaar lang met harde hand de DDR leidde – er is voldoende vraag naar.

Honecker hield van jagen. En dus had Erich Mielke, de machtige chef van de inlichtingendienst Stasi, in 1982 iets aardigs bedacht voor de zeventigste verjaardag van het staatshoofd. Hij liet, zo’n twee uur rijden ten noorden van Berlijn, een oud jachthuis voor Honecker opknappen. Met rustiek rieten dak, zwembad, sauna en huisbioscoop. Verstopt in de dennenbossen van Mecklenburg-Vorpommern, aan de oever van een van de vele meren in het gebied, de stille Drewitzer See.

In het dichtstbijzijnde dorp Nossentiner Hütte is de herinnering aan ‘Het Object’ zoals men het noemt, nog springlevend. Daar hebben de val van de Muur in 1989 en het einde van de communistische arbeiders- en boerenstaat een jaar later, niets aan veranderd. Want Honecker, die in 1989 werd afgezet en vijf jaar later stierf in ballingschap in Chili, was tenslotte een historische figuur die hier zijn sporen heeft achtergelaten.

1609HGV_hoofdbeeld

Voor de meesten was het jachtgoed verboden terrein, Sperrgebiet, en het werd zwaar bewaakt. Maar Wolfgang Gude woonde er in een bijgebouw: hij werkte er in dienst van de Stasi als kok voor het personeel. Nu, allang gepensioneerd, woont hij weer in het dorp, in een grauwe DDR-flat die in deze boerenomgeving wat uit de toon valt. Na enig aandringen wil hij wel iets vertellen over het voormalige jachthuis, eerst alleen in de deuropening, maar als het ijs wat is gebroken nodigt hij zijn onverwachte bezoek uit om maar binnen te komen.

„Het hele jaar moesten we klaar staan, terwijl Honecker er maar heel af en toe kwam. Als het zover was, kregen we een telefoontje dat hij onderweg was en dan was iedereen meteen enorm gespannen”, vertelt hij, nog steeds een beetje zenuwachtig lachend. Lang bleef Honecker nooit. „Soms maakte hij een fietstochtje, gevolgd door beveiligers in een auto met blauw zwaailicht.”

1609HGV_klein

Werd het gewone volk destijds verre gehouden van „de jachthut” van kameraad Honecker, inmiddels is dat radicaal veranderd. Het voormalige buitenhuis van de DDR-chef is in 2011 gekocht door de firma Van der Valk, die er een hotel en restaurant drijft: Naturresort Drewitz. Met, zoals een glanzende folder het zonder nadere toelichting uitdrukt, „vijf nostalgische suites”.

Al deze suites zijn, met enkele aanpassingen voor modern comfort, zoveel mogelijk in de oorspronkelijke staat gelaten. De grootste, van 100 vierkante meter, was voor het staatshoofd en heet nu dan ook de Honecker Suite – ook wel Honeymoon Suite genoemd, of neutraler: de Heide Suite. De andere vier (van elk 55 vierkante meter) waren voor binnenlandse of buitenlandse gasten bestemd.

1609HGV_klein2

Anno 2016 is de vraag naar de suite van de verdreven leider „merkwaardigerwijs” groot, zegt Martin Krüger, manager van het hotel, het restaurant en de 36 vakantiehuisjes die eind jaren negentig ook op het terrein zijn gebouwd. „We willen de geschiedenis niet doodzwijgen. De meeste van onze gasten komen uit Duitsland, veel van hen uit het oosten. In de eerste plaats komen ze voor de rust en de natuur. Maar voor ons, die in het oosten zijn geboren, wekken deze suites ook herinneringen op.”

Nostalgische herinneringen wel te verstaan. Herinneringen aan een verloren wereld die, zoals ex-kok Gude voorzichtig zei, „negatieve, maar ook positieve kanten had, zoals de saamhorigheid”. Niets herinnert een argeloze bezoeker hier aan de onderdrukking en het geweld dat critici van het regime, of mensen die het land wilden verlaten, moesten vrezen.

Op de stoep van het hotel staat een koetsje. Een bordje licht plechtig toe: „Voormalige jachtkoets van de secretaris-generaal van het centrale comité van de Socialistische Eenheidspartij van Duitsland en voorzitter van de staatsraad van de Duitse Democratische Republiek, Erich Honecker. Bitte nicht betreten!” Dat de DDR-leider werkelijk van de koets gebruik heeft gemaakt is overigens niet bewezen, zegt manager Krüger, terwijl hij voorgaat naar de Honecker-suite op de eerste etage.

1609HGV_klein4

Zodra je binnenkomt in het halletje van de suite sta je oog in oog met de communistische leider. Boven een roodpluchen zithoek, waar je best de president van China zou kunnen ontvangen, hangt zijn portret. Veel warmte en huiselijkheid straalt het niet uit, maar blijkbaar schrikt het de gasten ook niet af. In het oorspronkelijke interieur hing de foto niet, dit historiserende accent is later door Van der Valk toegevoegd. Vermoedelijk voor het geval de geesten uit het verleden uit zichzelf niet luid genoeg spreken.

Een ruime woonkamer met werkhoek, wandmeubel en balkon. Twee slaapkamers met dubbel bed. En een badkamer – beige betegeld in jaren-tachtig-stijl. De luxe bestaat vooral uit de dubbele wastafel, en de aanwezigheid van zowel bad als douche. Dat is het. Naar huidige maatstaven allemaal vrij bescheiden, zegt Krügers collega Martina Schmidt, verantwoordelijk voor de marketing, die haar hoofd even om de deur steekt. Maar het uitzicht over het meer is adembenemend. En of dat nog niet genoeg was had Mielke ervoor gezorgd dat zijn baas hier ook Westerse tv-zenders kon bekijken. Afluisterapparatuur heeft Van der Valk in het hele gebouw niet ontdekt, zegt Krüger.

Kaveh Rostamkhani

Meneer Krüger vierde zijn huwelijksnacht in de suite en is nu manager van het resort. Kaveh Rostamkhani

Zelf heeft hij in het hotel overigens zijn bruiloft gevierd, nog voor hij hier werkte. En ja, de nacht heeft hij in de Honecker Suite doorgebracht. „Dat is nu eenmaal de grootste, en die wordt altijd aan bruidsparen ter beschikking gesteld.”

Beneden, terug in de 21ste eeuw, toont hij trots het zwembad – met lounge-stoelen, sierplanten, een Boeddhabeeld en een dromerige wandschildering van een zwemmende vrouw tussen de vissen. „Dit is niet historisch, dit is de Van der Valk-charme”, verduidelijkt hij voor de zekerheid.