‘Ik werd door het dorp als dader aangewezen’

Mary Mijnlieff (57) maakte op haar zesde een ernstig ongeluk mee. Met behulp van therapie verwerkte ze haar trauma, en nu helpt ze kinderen hetzelfde te doen. ‘Zo zie je dat alles uiteindelijk bij elkaar komt.’

Mary: „Mijn moeder bestierde het huishouden als een generaalsregime. Ze was de kleindochter van een generaal, en ik denk dat ik daar toch iets van meegekregen heb. Altijd opruimen, altijd ordelijk zijn. Ik zie het huishouden ook een beetje als een leger aanvoeren.

„Mijn eerste regel is: wees voorbereid. Ik wil niet neurotisch overkomen, maar ik heb van alles wat ik nodig heb een reserve-item. Een extra pak suiker, een extra fles schoonmaakmiddel. Ik kan altijd een paar dagen vooruit en zal nooit zonder voorraad zitten.

„Mijn tweede regel is dat ik alles een vaste plaats geef in het huis, dan wordt het nooit heel rommelig. Na het eten ga ik het hele huis even langs om op te ruimen. Ook heb ik vaste tijden en momenten in de week waarop ik schoonmaak. Op woensdagochtend haal ik boodschappen, ‘s middags doe ik de was. Dinsdagavond maak ik de keuken altijd schoon. Het weekend houd ik vrij, huishouden vind ik dan niet passen. Ik heb zelfs een vaste dag waarop ik verse bloemen ga halen: de donderdag. Ik ben altijd bezig met evenwicht vinden in mijn leven. Ik noem het mijn basisevenwicht. Dat wil ik echt niet kwijtraken.”

Moordenaar

Mary: „Ik was net zes geworden en had een fietsje voor mijn verjaardag gekregen. Toen ik aan het spelen was bij een buurmeisje, ging haar moeder boodschappen doen. Ik fietste haar achterna, maar werd terug naar huis gestuurd. Op dat moment gebeurde het: een vrouw kwam aanfietsen, onze voorwielen raakten elkaar. Zij verloor haar evenwicht, viel op het asfalt en is waarschijnlijk ook nog geraakt door een auto. Na twee maanden in coma overleed ze.

„Dat heeft natuurlijk een enorme impact op me gemaakt. Ik werd door het dorp als dader aangewezen, en vanaf dat moment doorlopend gepest. Zelfs op de middelbare school werd ik nog uitgescholden voor moordenaar. Uiteindelijk leidde dat ertoe dat ik in 1994 in de WAO terecht kwam. Ik ben toen orthopedagogiek gaan studeren, en heb met behulp van psychotherapie en EMDR, een therapie voor traumaverwerking, aan mijn trauma gewerkt. Sinds 2012 heb ik een eigen praktijk waarin ik kinderen help om te gaan met trauma’s en rouwverwerking. Zo zie je dat alles uiteindelijk bij elkaar komt.”

Praktijk aan huis

Mary„ Ik woon in Amsterdam, mijn huis is ongeveer 50 vierkante meter. De praktijk heb ik aan huis. Nu is rouw natuurlijk een heftig onderwerp, dus is het fijn een scheiding tussen werk en privé te kunnen maken. Ik heb daarom een ritueel bedacht, waarmee ik mijn huis tot praktijkruimte ombouw. Ik ben er elke keer zo’n tien minuten mee kwijt: mijn eigen boeken moeten weg, de prentenboeken komen tevoorschijn. Ik hang handpoppen en een schoolbord op, en zet een Playmobil-ziekenhuis neer. Ook zet ik zachte pianomuziek op, voor als de kinderen binnenkomen. Het werkt echt. Het is een beetje zoals anderen tijd nodig hebben naar hun werk te reizen.”

„Ik ben een jaar geleden begonnen met twitteren. Nu twitter ik de hele dag door. Voordat ik twitter had stond ik wel eens bij congressen en dacht dan: ‘Hoe snel kan ik weer naar huis?’ Maar nu is er altijd wel iemand die ik via Twitter ken. Dankzij Twitter word ik nu ook uitgenodigd voor congressen. Ik ben daardoor echt uit een isolement gekomen.”

Open voor een relatie

Mary: „Ik ben alleen, ik ben gelukkig, en ik heb mijn vrijheid. Als die vrijheid op de een of andere manier ooit aangevuld kan worden met een liefde, dan vind ik dat prima. Ik ga veel de deur uit, dus ontmoet daar wellicht iemand. Ik heb lang gedacht dat niemand zat te wachten op iemand met een trauma. Dat is ook de reden dat ik nooit kinderen heb gekregen. Maar nu sta ik wel open voor een relatie. Al moet mijn kwaliteit van leven er niet minder op worden.

„Omdat ik toch alleen voor mijzelf kook, leef ik doordeweeks een beetje sober. Ik eet voornamelijk biologisch, weinig vlees, weinig koolhydraten, veel fruit en groente. Ik kook vaak voor twee dagen. Om half zes wil ik niet na hoeven denken over wat ik ga eten, dan schuif ik liever iets in de oven wat ik al eerder heb gemaakt.”

Mary: „Op dinsdagochtend ga ik naar yoga, vrijdagmiddag schilder ik, ik ga regelmatig naar de opera, en ik borduur. Ik zet daar vaak klassieke muziek bij op. Ook speel ik bijna iedere avond piano. Verder probeer ik iedere dag een wandeling te maken van een half uurtje. Ik woon bij de Amstel, daar kun je eindeloos wandelen. Daarnaast zit ik al drie jaar elke dag om acht uur op de hometrainer. De sportschool vind ik zo’n eenzame toestand, verschrikkelijk.

„Ik kom helaas te weinig aan de kranten toe. Maar in het weekend heb ik altijd een paar uurtjes rust in huis, dan neem ik ze alsnog door. Met een schaar op tafel, zodat ik artikelen uit kan knippen voor anderen. Dat heb ik van mijn oma denk ik, die deed dat ook. Zelfs als ik een weekend op pad ben, gaan de kranten mee.”