‘Ik dacht dat we gezond aten’

Ruim 200.000 jonge vrouwen volgen de online voedingsadviezen van The Green Happiness. Oprichters Tessa Moorman en Merel von Carlsberg: „Het lichaam heelt zichzelf, als je het maar de juiste middelen geeft.”

Tessa Moorman en Merel von Carlsburg van The Green Happiness: „Wie gemiddeld eet, voelt zich ook gemiddeld.”

Eet u zoals het voedingscentrum u adviseert te eten? Veel groenten, twee stuks fruit, melk en yoghurt, handje noten, minder vlees, vaker vis en weinig vet. En u dacht dat u goed bezig was? Nou, dat bent u niet. Niet echt. U kunt zich veel gezonder, energieker en gelukkiger eten. Als u ánders eet. Beter. Hoe dat moet, denken Merel von Carlsburg en Tessa Moorman te weten, allebei 26 en diëtist, de bedenkers van The Green Happiness. Al ruim twee jaar delen ze hun kennis over „healthy” voeding via Facebook, Instagram, Twitter en Snapchat en ze gaven vier boeken uit, in oplages van vijftigduizend.

Zo weten hun ruim 200.000 volgers inmiddels dat „hun lichaam helemaal niet blij wordt van de brandstof” die ze gewend zijn het te geven, en waarvan ze dachten dat die gezond is.

Tessa Moorman arriveert als eerste bij Meatless District, een pas geopend vega/vegan restaurant in Amsterdam-West. Lang blond haar, zongebruind en sportief. Ze bestelt een verse gemberthee. Even later komt Merel von Carlsburg. Nog iets langer blond haar, zongebruind en zwanger. Zij neemt een flesje mineraalwater. Zo zittend tegenover me aan tafel lijken ze te zijn weggelopen uit de foto’s die ze dagelijks posten. Ze presenteren zich als twee hartsvriendinnen die samen koken, yogaën, dansen in boho-jurkjes bij zonsondergang. Ze zijn slank, maar niet overdreven dun. Ze zijn mooi, maar niet onbereikbaar knap. Ze zijn de aardige buurmeisjes die het beste met je voor hebben. Van alle plaatjes spat: wij zijn vrolijk, blij en vooral: wij zijn gezond.

„Wie gemiddeld eet, voelt zich ook gemiddeld,” zegt Tessa. Je voelt je misschien niet ziek, maar ook niet fantastisch. „Je merkt het aan die kleine dingetjes. Een middagdip na de lunch, vaak hoofdpijn, een opgeblazen buik, steeds verkouden.” Merel: „Een jaar geleden dacht ik ook al: ik eet gezond. Maar als ik het vergelijk… Ik voel me nu nog beter.” Ze aait haar haren („Géén extensions”). „M’n huid, m’n haar, m’n darmen.” Het opschonen van je lichaam, zegt Tessa, gaat nog wel een tijdje door. „Je maakt continu nieuwe cellen aan. Straks heb je een compleet nieuw lichaam.” Een lichaam zonder acné, eczeem, wratjes, buikpijn of wat voor ongemak ook. „Als je je lichaam maar de middelen geeft die het nodig heeft, dan heelt het zichzelf.”

Geen vlees, geen vis – alleen groen

Wat eet je als je green en happy wilt worden? Geen zuivel in elk geval, want dat zou het lichaam verzuren. Geen eieren („de menstruatie van een kip”), geen gluten, want die beschadigen de darmwand. Liever geen vlees en ook geen vis want daar zit zoveel rommel in dat vissen vaak zelf tumoren hebben. Soja dan maar, in plaats van zuivel en vlees? Nee, nee, ook niet te veel soja, want dat is verstorend voor de hormoonhuishouding. Noten en avocado’s als bron van eiwitten? Nee, dat is nou precies de fout die zij zelf ook maakten toen ze net begonnen met gezond eten. „Het is óf noten, óf avocado, óf een scheutje olijfolie. Doe je alle drie dan stop je jezelf vol met vet, je vertering vertraagt en de glucose bereikt je cellen niet.”

Lieve help, wat dan wél? Heel veel groenten, zeker vier ons per dag en het liefst rauw. Twee keer zoveel als het Voedingscentrum aanbeveelt en daar valt al bijna niet tegen op te eten. Reden waarom Tessa en Merel groenten verwerken in smoothies en juices. Zojuist is er een voor me op tafel gezet. Sap van appel, spinazie, boerenkool, selderij en limoen. Het goede nieuws is: Tessa en Merel zijn niet tegen koolhydraten zoals de meeste foodies, die aardappels, pasta, rijst en brood mijden (dikmakers!). Koolhydraten mogen, mits goed gecombineerd. Rijst mag wel met groenten, maar niet met een eiwitrijk product, want dat kunnen de darmen minder goed verteren. En fruit, dat mag ook, vier stuks per dag zelfs. Er zit weliswaar suiker in, maar dat zijn goede suikers en bovendien bevat fruit vezels en vitaminen.

Lees ook onze houdbare voedingstips : eet met je verstand

We vertellen niks nieuws, zeggen Merel en Tessa. Onze kennis over voeding bestaat al honderden jaren, het is alleen verstoft en vergeten. Eten, zeggen zij, is overbodig gecompliceerd en verwarrend gemaakt. Ze zijn geen wetenschappers, zeggen ze. Ze vertellen alleen wat je diep van binnen al wist. Toch doen ze flink wat medische uitspraken. Bijvoorbeeld over de schade die vlees en zuivel berokkenen aan darmen, bloedvaten en dna.

Update maandag 19 september: wetenschapsredacteur Hester van Santen van NRC noemt The Green Happiness in haar voedselcolumn het zoveelste commerciële dieetsucces dat drijft op de angst van vooral vrouwen voor normale voeding.

Veel van hun kennis deden ze op tijdens hun hbo-opleiding diëtetiek, daar kennen ze elkaar ook van. Tessa: „In onze tijd was het totaal geen populaire studie.” Merel: „Nu wordt ervoor geloot.” Ze hadden allebei een zieke moeder. Tessa’s moeder had darmkanker. Merels moeder longkanker. Merel: „Mijn gezonde moeder. Nooit gerookt, slank, sportief.” Haar moeder is overleden, 52 jaar oud. „Ik dacht altijd dat we thuis heel gezond aten. Nu weet ik: zo gezond was het helemaal niet. Vaak deden we even een loempia in de magnetron, of aardappels en vlees in de snelkookpan, boterhammen met kaas of hagelslag.” Tessa’s moeder is genezen. „Zij is nu vegetariër geworden.”

Tessa: „Niet dat we willen beweren dat onze moeders kanker kregen door wat ze aten…” Maar een ziekte, zeggen zij, ontstaat niet zomaar uit het niets. „Je lichaam geeft al veel eerder signalen. Moe, buikpijn, futloos. Je moet leren dat je ook de kleine kwaaltjes moet aanpakken.”

Het is net als met medicijnen

Maar dat betekent niet dat als je eet zoals zij zeggen, je niet ziek wordt. Luister even naar voedingswetenschapper Martijn Katan, die ontzenuwt vrijwel alle mythes over gezonde voeding, gewoon omdat nog onduidelijk is wat gezond is en wat niet. Het is net als met medicijnen, zeggen Merel en Tessa dan: je weet niet precies hoe het werkt in je lichaam, maar wel dát het werkt.

Na de dood van haar moeder at Merel alles. „Ik dacht: wat maakt het uit, ook als je gezond eet, word je ziek.” Ze werd dik. Ze kreeg pukkels. Ze kreeg PCOS (een disbalans in de hormonen). Tessa: „Toen ik stopte met de pil ben ik ook twee jaar niet ongesteld geweest.” Zij was tien kilo zwaarder terug gekomen van een jaar reizen en had last van PDS (prikkelbaredarmsyndroom). „Op de middelbare school had ik altijd last van hoofdpijn. Je hebt het te druk, zei de huisarts. Nu heb ik het drukker dan ooit, maar nooit meer hoofdpijn.”

The Green Happiness is geen dieet, geen afslankmethode, geen kookboek. Het is een levensstijl. Volgers maken onderling Facebookgroepen aan om elkaar op de hoogte te houden van hun vorderingen, succesverhalen komen op de site en in de boeken. Een jaar geleden zaten ze met z’n tweeën en twee stagiaires op kantoor, nu hebben ze zestien werknemers en groeit hun online community met de dag. Het merendeel van hun volgers is vrouw, tussen de 18 en 35, met meer dan gemiddelde kennis van voeding. „Nu komen er steeds meer vrouwen tussen de 40 en 60 bij. De moeders van onze volgers gaan ook meedoen.” Zelfs mannen sluiten zich aan. Binnenkort gaan Tessa en Merel naar Londen en Californië om te praten over een Engelstalige versie van hun blog.

Wie leeft volgens de regels van The Green Happiness moet wel tijd hebben. Tijd en zin om elke dag een ander eenpersoons ontbijt, lunch en diner te maken. Het kost flink wat denkwerk in welke volgorde of combinatie je wat eet. Uiteindelijk eindig je als veganist. Plant based noemt Merel hun eetstijl liever. „Vegan klinkt zo stoffig.” Tessa: „Je hoeft niet meteen te stoppen met dierlijke producten. Je moet wennen aan anders eten, je groeit er langzaam in. Ik kan nu prima leven zonder sushi.” Eten moet vooral geen „gedoe” zijn. Merel: „Als mijn oma speciaal een appeltaart heeft gebakken, eet ik dat heus wel.”

Gestopt met de pil

Tessa en Merel delen meer dan recepten, ze vertellen hun volgers ook hoe ze hun haar en huid verzorgen, hoe hun ochtendritueel verloopt. Hun dag begint met oil pulling. Een theelepeltje kokosolie in de mond, twintig minuten spoelen, en alle afvalstoffen zouden zijn verdwenen. Natuurlijk sporten ze, maar ze zijn geen Kayla Itsines, de fitnessblogger wier trainingsschema’s door duizenden meisjes voor 120 dollar per programma worden gevolgd. The Green Happiness community lijkt nog het meest op die van de Amerikaanse vriendinnen Karena en Katrina van Tone it up. Maar die vertellen dan weer niet zoals Tessa en Merel dat ze zijn gestopt met de pil en dat ze nu de Lady-Comp gebruiken (een apparaatje dat de vruchtbaarheid meet op basis van lichaamstemperatuur).

Merel is nu 22 weken zwanger en ook dat wordt gedeeld. Het liefst wil ze haar kind straks zonder suiker en plant based opvoeden. „Maar ik ga niet superstrikt doen. Als z’n grootouders hem straks een stukje vis geven, dan is dat maar zo.” Een suikervrije, veganistische crèche vinden, is al niet eenvoudig. Hoe moet dat straks op de basisschool? Tessa: „Dan zijn we alweer vier jaar verder…” Merel: „In Duitsland is al vier procent van de bevolking vegan.” Tessa: „Het gaat als een olievlek. De wereld gaat steeds bewuster eten. Straks hoeven we niemand meer wat uit te leggen.”

Twee recepten uit The Green Happiness: