Greetje Bijma zingt Hadewych met rauwe, jazzy stem

TheaterDe droom van Wilfsit door Guus Janssen en Teo Joling. Gezien: 14/9 Sint Laurentiuskerk, Alkmaar. Tournee t/m 30/9. Inl: wilfsit.nl

3

„O erf van overschoenen, uw kliemerig klimaat maakt mij het bloed in de aderen tot modder.” Actrice Charlie-Chan Dagelet reciteert met prachtige dictie dit venijnige gedicht van De Génestet, uit 1851. Het gaat over een Nederland dat we nauwelijks nog kennen. Eerder in de voorstelling De droom van Wilfsit, waarin non Wilfsit in 925 een visioen krijgt, zingt Greetje Bijma een tekst van de middeleeuwse mystica Hadewych. De combinatie van religieus lied en de rauwe, jazzy stem van Bijma is verrassend.

Componist Guus Janssen en mimespeler Teo Joling brengen als muziektheater samen wat eigenlijk niet kan. De nonnendroom gaat over monnik Adalbert die bij Egmond lag begraven. Hij verlangt een herbegrafenis. Hierna verandert zijn lege graf in een onuitputtelijke waterbron. Omdat in de historie van het Noord-Hollandse Egmond de gelijknamige graaf Egmont niet mag ontbreken, komt hij uit bij Ouverture Egmont (1810) van Beethoven. Janssen maakt daarvan een meeslepende versie met orgel, cello en synthesizer.

Toch is De droom teleurstellend, mede door de onwaarschijnlijke verwikkelingen. Bovendien duurt het te kort voor volwaardig theater, nauwelijks een uur. Veel maakt Bijma goed met een vertolking van Shipwrecked Blues uit 1925 over de ondergang van de Titanic. Helaas is de noodzaak daarvan onduidelijk: de Titanic en de vaderlandse geschiedenis hebben niets met elkaar uit te staan.