5literfles

De familie Undurraga hoort niet meer bij het merk. Ze verkopen kleine wijnen zoals die van een 85-jarige Chileen, schrijft Harold Hamersma.

©

De familie Undurraga doet al vijf generaties lang in wijn in Chili. Voor wie bij Albert Heijn winkelt, is het merk waarschijnlijk geen onbekende. Het rood, wit en de rosé maken al jaren deel uit van het assortiment. Nu dragen deze weliswaar nog steeds hun naam, de Undurraga’s hebben er niets meer mee te maken. Ze verkochten het bedrijf in 2006: het massale begon hen tegen te staan. Pal voor de verkoop interviewde ik Alfonso, de vader van Cristóbal die afgelopen week tegenover mij zat. Destijds meldde hij: „Wij wensen maar één stijl te maken: onze eigen. Wie iedereen tevreden wil stellen, stelt uiteindelijk niemand tevreden.”

Het leidde ertoe dat de familie ervoor koos om juist kleiner te groeien. Vader, zijn drie zonen en hun zuster besloten biologisch-dynamisch te gaan wijngaardenieren op Koyle, een domein in Los Lingues, Alto Colchagua. Opvallend is dat zoon Cristóbal de eerste telg is die ook daadwerkelijk wijn maakt. Zijn inspanningen op dat vlak volg ik sinds die tijd. Hij tekent voor buitengewoon goede cabernet sauvignon en carmenère die met het jaar beter worden. Nu schenkt hij mij met een grote grijns een witte: Koyle 2016 ‘Don Cande’, gemaakt van een druif die in Chili een zeldzaamheid is. „Moet ie geen Don Candy heten?” informeer ik als ik zie dat het een Muscat betreft. Maar het blijkt juist geen zoete te zijn, de meest voorkomende verschijning, maar een droge.

Undurraga vertelt glunderend over zijn ontdekking. „In Itata Costa, dat zelfs mijn Chileense collega’s nog niet kennen, ontmoette ik Don Candelario Hinojosa. 85 is ie. Maakt daar al sinds jaar en dag wijn en verkoopt deze ter plekke in vijf-liter flessen. Maar zijn wijngaarden met cinsault en muscat in Bularco – zo’n beetje de enige in Chili die niet geïrrigeerd worden – bleken prachtig. En die heb ik gepacht.”

Ik proef en noteer: ‘Druivigheid, abrikoosaanzet, lispelende lychees en verder zo droog als een woestijn na een zandstorm.’ Volgens mij combineert de Don geweldig bij ‘gravad lax’, zeg ik tegen Cristóbal. „Had het gezegd. Dan had ik wat voor je meegenomen”, antwoordt hij. „Ik was gisteren nog in Stockholm.”