Direct vertrouwd met de woestijn van Mauritanië

Twee jaar geleden was daar opeens muziek uit Mauritanië. Noura Mint Seymali domineerde de liefhebberslijstjes van psychedelische Sahelblues en -rock. Op haar tweede plaat Arbina rockt ze nog steviger door. Haar Moorse stem – mystieke zang op orkaankracht – dirigeert de gitaarsnaren van haar echtgenoot Jeiche Ould Chighaly. Zelf speelt ze de traditionele ardine-harp die de luisteraar de oneindige woestijn in zuigt. Ze diept haar griotten-roots op dit album verder uit, citeert uit de eeuwenoude traditie van sacrale en adellijke poëzie, ritme en melodie. Toch klinkt de melodie van een nummer als ‘Richa’ direct vertrouwd, en vervreemdend tegelijk. Opener ‘Arbina’ heeft een sterke funkgroove waarin de Amerikaanse hand van Matthew Tinari is te ontdekken. Zijn drums (en connecties) waren uiteindelijk wat Seymali nodig had om de muziek van haar land over de grenzen te krijgen.