Bridget Jones is aardig, maar niet Bridget Jones

De nieuwe Bridget is dan misschien nog steeds vrijgezel, en iets te lang niet geneukt, maar ze ziet er goed uit en heeft zich zowaar de carrièreladder op gestunteld ***.

Bridget (Renée Zellweger) bekijkt met haar gynaecoloog (Emma Thompson) het resultaat van een wilde nacht. ©

Even denk je dat alles bij het oude is gebleven, als Bridget Jones aan het begin van de derde film over het leven van deze eeuwige singleton weer in haar flanellen pinguïnpyjama alleen haar verjaardag zit te vieren met een pathetisch roze cupcakeje en All By Myself op meeblèrvolume.

Maar dat is de oude Bridget Jones. De nieuwe Bridget is dan misschien nog steeds vrijgezel, en iets te lang niet geneukt, maar ze ziet er goed uit en heeft zich zowaar de carrièreladder op gestunteld. Dus ruilt ze Céline Dion al snel in voor de snoeiharde rap van House of Pain: met deze veertiger kun je rondspringen.

Bekijk de trailer:

Bridget Jones’s Baby heeft niets te maken met het derde boek dat Bridget-bedenkster Helen Fielding schreef over haar antiheldin met Jane Austen-complex. Het is een vervolg op de twee films uit begin 2000. Er is een hoop gebeurd. Om te beginnen had Hugh Grant geen zin om nogmaals in de huid van de foute vrouwenverslinder Daniel Cleaver te kruipen, dus die wordt aan het begin van de film ten grave gedragen. Resteert Mr. Darcy (Colin Firth), die na een eerder happy end Brits en geconstipeerd ouder is geworden en eigenlijk geen partij meer is voor een nog steeds jonge zelfstandige vrouw. Enter datinggoeroe Patrick Dempsey, met wie Bridget een wilde nacht beleeft op een muziekfestival, met in de titel aangekondigde gevolgen. Behalve dan dat ze daags daarna toevallig net weer Mark Darcy tegen het lijf loopt, en ook met hem in bed belandt.

Tot zover geen spoilers, want dan moet alles nog beginnen. De zwangerschap, de jaloerse minnaars die elkaar het vaderschap betwisten, het loyaliteitsconflict bij de toeschouwer. Want met wie wil jij nou het liefst dat Bridget lang en gelukkig verder leeft?

Het grootste gedeelte van de film worden die romantisch-komische perikelen met vaart en flair gebracht. Lach en traan doen hun werk. En dan zakt het in. Grootste probleem: Bridget is met haar tijd meegegaan. Ze is Bridget-af. Ze heeft nu de keuze tussen liefst twéé ridders op het witte paard, dus waarom voor degene in het verroeste harnas kiezen?

De grootste tragiek is evenwel het Bridget Jones-verhaal dat zich de afgelopen tien jaar achter de schermen afspeelde. En dan doel ik natuurlijk op de cosmetische ingrepen waardoor hoofdrolspeler Renée Zellweger bijna onherkenbaar werd. Het is onmogelijk om daar bij Bridget Jones niet aan te denken, een jonge vrouw die vol zelfspot worstelt met het schoonheidsideaal. Die versmelting tussen Bridget en Renée staat een onbevangen consumptie van deze romantische komedie in de weg.