Beste film Peter de Bruijn: Shame

Twee jaar voor zijn doorbraak met 12 Years a Slave maakte regisseur Steve McQueen Shame (2011), zijn film over de seksverslaafde New Yorker Brandon (Michael Fassbender). De film deed het in Europese landen aanmerkelijk beter dan in de VS, waar veel recensenten moeite hadden met de seksuele thematiek. Vijf jaar later heeft Shame nog niets aan kracht ingeboet. McQueen deed veel research naar seksverslaving en kent zijn onderwerp door en door, maar hij is óók een meester van de vorm – zie de fraaie, lange opname van Brandon, terwijl hij ’s nachts door New York jogt. De regisseur pakt een onderwerp bij de kop waarover niet veel wordt gesproken: de voortdurende beschikbaarheid van een overdaad aan pornografie en andere anonieme seksuele prikkels. Maar hij wordt nergens moralistisch. De film gáát over emotionele afstomping, maar is zelf niet afgestompt. Dat is het knappe.