Ondanks cokegebruik toch een transitievergoedingJe mag niet zelf afprijzen

Deze rubriek belicht elke dinsdag kwesties uit het bedrijfsleven, waarover de rechter zich onlangs uitsprak. Deze week arbeidsrecht: coke snuiven op je werk en artikelen heimelijk afprijzen.

Foto iStock

Het was niet alleen de cocaïne die hij had gebruikt toen hij het ongeluk veroorzaakte. Het was ook de agressie, het te laat komen, het eeuwige ziekmelden, de onverzorgde verschijning en het in slaap vallen tijdens zijn werk. De situatie was al een tijdje onhoudbaar.

Maar de man werkte al tweeëndertig jaar op de containerterminal van de Rotterdamse haven en had tot twee jaar geleden altijd prima gefunctioneerd. Het ene na het andere begeleidingstraject en plan van aanpak werd daarom gelanceerd om de werknemer op het juiste pad te krijgen.

Door zijn psychische klachten, fysieke burn-out en het vermoeden van drugsgebruik, werd het niet langer veilig geacht om de man op de drukke terminal te laten rondrijden. Het behandeltraject verliep stroef („Niet verder vragen anders sla ik jullie dwars door de muren heen”), maar na een paar maanden werd hij toch weer stabiel genoeg bevonden om aan het werk te gaan.

Nog geen drie weken later reed de man met zijn laadvoertuig in op een container. Hij was in slaap gevallen. Uit de drugstest bleek dat hij vóór het werk cocaïne had gebruikt.

Ernstig verwijtbaar, vond ook de kantonrechter, en reden genoeg om de arbeidsovereenkomst te ontbinden zonder transitievergoeding. In hoger beroep gaat het gerechtshof Den Haag dit te ver. Zijn gedrag is inderdaad verwijtbaar, maar het grootste deel van zijn dienstjaren heeft hij toch normaal gefunctioneerd. Het hof vindt een vergoeding dan ook op zijn plaats. Gezien zijn leeftijd en dienstjaren waarschijnlijk het maximale bedrag van 75.000 euro.

www.rechtspraak.nl ECLI:NL:GHDHA:2016:1868

De fiets was voor haar dochter. ‘Omdat iets bijzonders niet altijd nieuw hoeft te zijn…’, aldus het motto van de kringloopwinkel in Deventer, waar ze al negen jaar werkte. Ze had er meteen een kaartje aangehangen met ‘gereserveerd’, al vond ze de prijs van 50 euro eigenlijk te hoog.

De fiets had nog een week in de winkel gestaan, voordat de 32-jarige vrouw de moed had gehad om het met een collega te bespreken. Samen besloten ze dat 20 euro wel redelijk was voor zo’n tweedehands kinderfiets. Snel had ze hem afgerekend bij een andere collega, die haar nog 20 procent personeelskorting had gegeven. Het prijskaartje van 50 euro was ergens in de prullenbak beland.

Een paar dagen later volgde een gesprek met haar baas en de baas van de fietsenafdeling. De vrouw had zonder overleg met haar leidinggevende en in strijd met de ‘Regels omtrent aankopen door medewerkers’, de fiets voor zichzelf afgeprijsd. De hele week had ze de prijs met haar baas kunnen bespreken, maar zelfs toen deze haar feliciteerde met de gereserveerde fiets, had ze dit niet gedaan.

Nu was het te laat: het vertrouwen was weg en de kringloopwinkel verzocht de kantonrechter de arbeidsovereenkomst te ontbinden.

Deze oordeelt dat er weliswaar geen sprake is van diefstal of verduistering, maar dat haar handelen economisch gezien daaraan gelijk staat. Ze heeft 24 euro te weinig betaald, een behoorlijk bedrag voor een winkel waar de prijzen doorgaans laag liggen. De overeenkomst wordt ontbonden met toekenning van een transitievergoeding.

www.rechtspraak.nl ECLI:NL:RBOVE:2016:2919