Russian Circles werkt nu ook goed op plaat

Russian Circles zette altijd al knappe muziek op plaat, maar je moest ze vooral live zien om overtuigd te worden. Het trio uit Chicago blijft nogal eens hangen in cerebrale muziek, terwijl hun instrumentale, heavy post-rock juist gedijt bij pure emotie. Zonder vocalen moet er in het hoofd van de luisteraar iets van een beeld ontstaan, en dat lukt met zulke op riffs gebaseerde muziek niet met alleen ingewikkelde tempowisselingen. Het lukt ze op Guidance, hun zesde album, nu ook op plaat beter. Het opent fris en folky met ‘Asa’, dan ‘Vorel’ met een verlangend maar ook dreigend thema. ‘Mota’ is springerig en lieflijk en het scheurende ‘Calla’ geeft ruimte aan het mooie eindstuk ‘Lisboa’, vol catharsis en ontlading. Russian Circles lijkt meer lol te hebben in het componeren en minder na te denken over hoe daar door anderen naar wordt gekeken. Het is meer inhoud dan vorm, en dat werkt een stuk beter.