Quintana, kampioen op gevoel

Ronde van Spanje

De Colombiaan Nairo Quintana wint de Vuelta, in de stijl van zijn landgenoot Luis Herrera in 1987. Niet afwachten maar aanvallen.

Nairo Quintana (links) sprint op de slotklim weg bij Chris Froome, zaterdag in de twintigste etappe, gewonnen door de Franse belofte Pierre Latour. Foto Jose Jordan/AFP

Nauwelijks een week was de Vuelta bezig, of Nairo Quintana voelde al precies wat hij nodig had voor de eindzege. Rode leiderstrui heroverd op Lagos de Covadonga, bergop superieur aan nummer twee Chris Froome, minuut voorsprong. Maar tevreden was hij niet. „Pas als ik aan de slottijdrit begin met drie minuten voorsprong ben ik er gerust op”, sprak de Colombiaan.

Zijn instinctieve inschatting van de krachtsverhoudingen bleek een juiste. Hij bleef aanvallen, bereidde zijn voorsprong uit tot 3.37 minuut. Zodat hij zelfs na een fikse draai om de oren van Froome in de tijdrit, met liefst 2.16 minuut verlies, in het slotweekeinde niet meer onder druk kwam.

Zo won de 26-jarige Quintana de 71ste Ronde van Spanje, als tweede Colombiaanse renner. Luis Herrera had de primeur, in 1987. Voor de kopman van het Spaanse Movistar was het zijn tweede eindzege in een grote ronde na de Giro in 2014, en twee tweede plaatsen plus een derde plek in de Tour. Zijn landgenoot Esteban Chaves (Orica) verdrong in de laatste bergrit drievoudig Vueltawinnaar Alberto Contador nog van het podium en maakte het succes voor Colombia compleet. Succes in de geest van wonderklimmer Herrera, gebaseerd op intuïtieve aanvallen in de bergen. De toeschouwers langs de kant en voor de televisie smulden. Koers zoals koers bedoeld is. Met Quintana als kampioen van het gevoel.

Vermogensmeters

Kansloos was de uit Boyacá afkomstige berggeit in de afgelopen Tour de France tegen Froome en zijn oppermachtige Team Sky. Wielrennen als exacte wetenschap. Ook bij zijn derde eindzege week de blik van Froome weer nauwelijks van het metertje op zijn fiets, dat precies aangaf hoeveel vermogen hij moest leveren. „Ze nemen een groot deel van het spektakel weg en maken dat je voorzichtiger gaat koersen”, zei Quintana op de eerste rustdag in de Vuelta in een pleidooi voor een verbod op vermogensmeters in de koers. Hij kreeg bijval van zijn Spaanse ploeggenoot Alejandro Valverde. „In wedstrijden moet je rijden op gevoel.”

Frustratie bij de verliezers van de Tour? „Waarom zou je de metertjes verbannen”, vroeg Froome zich ter verdediging af. „Dan kunnen we net zo goed terugkeren naar ouderwetse fietsen met maar één versnelling.” En ook in de Vuelta reed de 31-jarige Brit aanvankelijk berekenend de slotcols op. Hij boog wel maar brak nooit. Al was aanvaller Quintana nog zo snel, de man met het metertje achterhaalde hem wel. Sterker nog, op de steile klim naar Peña Cabarga, in de elfde etappe, versloeg hij Quintana zelfs in de eindsprint. Toch weer goed gerekend?

Maar alles is anders aan het einde van een zwaar seizoen. In een drieweekse ronde in de Spaanse bakoven, met tien aankomsten bergop en meer dan 40.000 hoogtemeters in totaal. Wat er dan met een rennerslichaam gebeurt, laat zich zelfs door de wetenschappers van Sky niet becijferen.

Buiten de tijdlimiet

Al gauw bleek de Britse miljoenenploeg in de Vuelta veel minder sterk dan in de Tour. Met als dieptepunt de cruciale vijftiende rit naar skistation Aramón Formigal, toen alle zeven ploeggenoten van Froome in een grote groep van negentig renners buiten de tijdlimiet arriveerden. Als de jury niet coulant was geweest, had de kopman de laatste week in zijn eentje verder gemoeten.

Quintana greep de betreffende dag juist aan voor zijn finest hour in deze Vuelta. Bij zijn Girozege toonde hij twee jaar geleden al feilloos gevoel voor het juiste moment, met een beslissende monsteraanval in de sneeuw over Stelvio en Gavia. Vorig jaar maakte hij de Tour nog even spannend met een ultiem offensief naar Alpe d’Huez, op de laatste zaterdag. Nu was er een sensationele aanval vroeg in een korte bergrit, de dag nadat hij Froome cum suis had uitgeput in de door Robert Gesink gewonnen koninginnerit naar de Aubisque. Gesteund door zijn sterke ploeg – van de jonge uitblinker Rubén Fernández tot de onvermoeibare routinier Valverde – en een kongsi met Contador bedroeg zijn tijdwinst meer dan twee minuten, de basis voor de eindzege.

Froome gaf zijn tweede plaats in de slotweek nog kleur met een meesterlijke tijdrit, dappere aanvalspogingen zaterdag in de laatste bergrit en groots applaus voor Quintana aan de finish op Alto de Aitana. „Ik moet hem bedanken”, sprak Quintana na afloop met respect over Froome. „Hij heeft mijn eindzege extra mooi gemaakt.”