‘We gaan hier tot de laatste snik mee door’

Jan ten Sijthoff (71) en Marga ten Sijthoff-Modderman (74) zijn met pensioen. Ze beheren een urnenbegraafplaats in Drenthe. ‘Naar de sportschool hoeven we niet dankzij ons werk in het bos.’

Foto David Galjaard

Jan: „Marga en ik zijn al geruime tijd gepensioneerd. In mijn werkzame leven heb ik tien jaar als directeur bij Essent gezeten, ben ik directeur geweest van enkele drukkerijen en heb ik voor Philips in Italië en Zweden gewerkt. En als student heb ik een poosje in de VS gezeten.”

Marga: „Ik ben opgeleid tot mondheelkundig assistente en heb bij een kaakchirurg in een Gronings ziekenhuis gewerkt. Toen we in Zweden woonden, hebben we onze kinderen geadopteerd, een dochter uit Thailand en een zoon uit Zuid-Korea. Weer terug in Nederland ben ik meubels gaan ontwerpen en maken, die ik tentoonstelde en verkocht. We zijn enthousiaste mensen, dat komt door ons verblijf in het buitenland, daar hebben we veel gezien en meegemaakt.”

Jan: „Voor en na mijn pensioen heb ik ook veel bestuurswerk gedaan. Bij VNO-NCW, de Kamer van Koophandel en bij Groningen Seaport. Daar heb ik een lintje voor gekregen.”

Tweede carrière

Marga: „Onze tweede carrière diende zich aan toen ons familiebos hier in Anloo werd uitgedund. Daar liggen Jans ouders begraven. Het is een mooi beukenbos, vlakbij grafheuvels uit de late bronstijd. Zo ontstond het idee om er een urnenbegraafplaats van te maken. We hebben de oude grafcultuur als het ware doorgetrokken naar de 21ste eeuw.”

Jan: „Mijn familie zit al generaties in het hout. Mijn grootvader was houthandelaar en leverde hout voor de bouw van boerderijen en fabrieken en het stutten van mijnschachten. In 1970 is een groot deel van de familiegrond naar Staatsbosbeheer overgegaan. De aanleg van het urnenveld had heel wat voeten in de aarde. Er moest archeologisch onderzoek worden gedaan, wateronderzoek, maar uiteindelijk kregen we toestemming van B en W. Bij de Rotary zeg ik nu dat ik uitvaartverzorger ben.”

Marga: „We kregen meer vrije tijd toen we niet meer op onze drie kleinkinderen hoefden te passen omdat ze groter werden. Dat deden we twee dagen per twee weken.”

Jan: „Mensen mogen zelf een plek uitkiezen in het bos. Ze vinden het fijn om al bij leven te weten wat hun laatste rustplaats zal zijn.”

Marga: „Het urnenveld brengt veel administratief werk met zich mee, zoals het opstellen van een certificaat van grafrecht, een reserveringsbewijs, het bijhouden van een kaartsysteem waar de tumuli, de urnenheuveltjes, op staan aangegeven.”

Jan: „Het graafwerk doen we zelf, net als het aanharken van de paden. Om bekendheid te krijgen, gaan we naar beurzen, zoals de oermarkt van het Hunebedcentrum. Ik denk dat we zo’n vier tot vijf uur per dag besteden aan het urnenveld. Eigenlijk hebben we weer een fulltime baan.”

Marga: „Op reis gaan hoeven we niet, want we hebben al veel gereisd. En naar de sportschool hoeven we ook niet dankzij ons werk in het bos.”

Jan: „We zijn wel enthousiaste golfers, maar er is meer dan een balletje in een gaatje zien te krijgen.”

Het houdt ons jong

Marga: „We vinden het heerlijk om zo actief te zijn. We doen alles zelf, ook in ons huis en in de tuin die een paar hectare groot is. We hebben geen schoonmaakster en ook geen tuinman. Sinds kort hebben we wel een zitmaaier.”

Jan: „’s Avonds nemen we samen de dag door en vertellen we elkaar verhalen die we hebben gehoord van mensen die een urn willen plaatsen. Je hoort veel levensgeschiedenissen.”

Marga: „We hebben een wandeling uitgezet langs grafcultuurmonumenten: hunebedden, familiegraven, grafheuvels.”

Jan: „Tijdens de wandeling vertel ik daar dan over.”

Marga: „Als er in de winter weinig te doen is in de tuin, gaan we op omgeploegde akkers zoeken naar mooie stenen uit de ijstijd. Die mogen klanten op hun urnenheuveltje leggen. De aankleding van de tumulus moet sober blijven. Geen poespas.”

Jan: „Het klinkt bij elkaar wel als veel werk, maar we ervaren het niet als zwaar. Het is een geweldige invulling van onze laatste levensfase. Het houdt ons jong.”

Marga: „En we vinden het heel boeiend om nu ondernemer te zijn.”

Relaxte toekomst

Marga: „Tsja, waar geven we geld aan uit?”

Jan: „We hebben onze dochter financieel ondersteund na haar scheiding.”

Marga: „Reizen doen we niet veel. Als we al weg gaan, is het kort, even naar Italië of Zweden. Het rieten dak van ons huis is onlangs hersteld. En we hebben een nieuwe wasmachine.”

Jan: „Voor vrienden en kennissen organiseren we regelmatig lunches. Dan kook ik, want Marga heeft altijd gekookt toen ik nog werkte.”

Marga: „Ja, Jan kookt en doet de administratie, ik was en strijk.”

Jan: „En onze zoon zet het vuilnis buiten.”

Marga: „Over de toekomst zijn we heel relaxed.”

Jan: „Het beheer van het urnenveld gaat te zijner tijd over op de kinderen en kleinkinderen. Dat hebben we allemaal vast laten leggen. Maar we gaan hier tot de laatste snik mee door.”