Nog steeds trekt hét bankje jongeren uit de hele wereld

Bedevaartsoord

Het bankje aan de Leidsegracht werd wereldberoemd door de film The Fault In Our Stars. Nu, twee jaar later, trekt het nog altijd drommen toeristen. En ja hoor: daar zijn inmiddels ook de liefdesslotjes.

Op de Leidsegracht trekt het beroemde filmbankje twee jaar na dato nog dagelijks veel bezoekers. Foto’s Gino Kleisen

„Oooo so cute, this is such a romantic place.” De Engelse Jess (22) wijst naar een ogenschijnlijk doodnormaal groen bankje. Dat is aan weerszijden behangen met slotjes, samen zo groot als een flinke tros druiven, en beschreven met romantische teksten en herinneringen. Gelezen: „Oscar je bent de liefde van mijn leven. Je bent voor altijd in mijn hart.”

Dergelijke teksten zijn er niet bij toeval opgekalkt. En de slotjes hangen hier niet voor niets. Dit bankje werd wereldberoemd door de Amerikaanse film The Fault In Our Stars uit 2014, door fans afgekort als TFIOS – een verfilming van het gelijknamige boek van bestseller auteur John Green. Daarin belanden de hoofdrolspelers, twee Amerikaanse tieners uit Indianapolis, beiden getroffen door kanker, tijdens een reis naar Amsterdam op het bankje aan de Leidsegracht. Wat volgt is een intiem gesprek. En er wordt gezoend.

De film was een kaskraker. Een internationaal succes. En – ook niet verkeerd – gratis marketing voor de stad Amsterdam. Nu eens geen hoeren of coffeeshops op het witte doek, maar twee heel zieke jongeren die slenteren over de Amsterdamse stadsgrachten. En dus ziet Frans Gosses (68), wonend tegenover de TFIOS-hotspot, vanachter het voorraam dagelijks drommen toeristen op hét bankje neerploffen. Nog stééds – de film is tenslotte alweer twee jaar oud. Wat ze zoal doen? Datgene dat toeristen altijd doen: selfie nemen en wegwezen. Ze komen „van over de hele wereld” naar het mini-bedevaartsoord, zegt Gosses. Tieners vooral, maar ook twintiger en dertigers. Zelf heeft Gosses de film niet gezien. Het boek heeft hij wel gelezen. En? „Geen grote literatuur.”

Daar denkt Javiera Sánchez (19) uit Chili anders over. De Chileense tiener is fan. Ze heeft het boek minstens drie keer gelezen. „Ik ben er dol op hoe de auteur schrijft.” De film heeft ze ook gezien. Sánchez kwam vanochtend aan in Amsterdam en is meteen opzoek gegaan naar het bankje. Makkelijk was het niet – al die grachten lijken op elkaar. Ze heeft een paar uur gelopen, en nu ze er eindelijk is wordt ze een beetje emotioneel: „Ik hou er gewoon van.” Er is bovendien een persoonlijke component verbonden aan dit bezoek, zegt Sánchez: „Mijn oma is overleden aan kanker.” Hetzelfde geldt voor de Vlaamse Hanne Schepers (20) uit Maasmechelen, die samen met vriendinnen Eline en Celine het bankje bezocht. „Mijn vader heeft kanker gehad, maar die heeft het gelukkig overwonnen.”

Maar zorgen al die samen drommende toeristen – de grond ligt bezaaid met peuken – niet voor overlast? Volgens buurman Frans Gosses niet. Integendeel: er is „minder hangjeugd”, zegt Gosses, die in het verleden regelmatig lege bierblikjes en flessen drank opraapte, van „jochies met scooters”. „Die zie je nu bijna niet meer.”