Vechtend met ‘koffiemolentje’ in de hel

Ronde van Spanje

Chris Froome had het zwaar in de zeventiende rit. Zijn topvorm van de Tour is weg, en zijn ploeg wankelt. Maar de Brit geeft niet op.

Chris Froome (rechts) heeft moeite om Alberto Contador (links) te volgen. Foto Jose Jordan/AFP

Machteloos malend met zijn kleine ‘koffiemolentje’, centimeter voor centimeter omhoog kruipend tegen de steile wand van de Alto Mas de la Costa, slotklim van de zeventiende rit van de Vuelta. Voor zich ziet Chris Froome de berggeiten Nairo Quintana, Alberto Contador en Esteban Chaves langzaam bij hem vandaan fladderen. ‘Welcome to Hell’ staat op het wegdek, zoals ‘La Porta per l’Inferno’ op de Italiaanse Zoncolan. Moet hij uitgerekend hier buigen, op een klim van vier kilometer, met een gemiddelde stijging van 12,9 en stroken tot wel 21 procent?

In de Tour de France straalde de graatmagere Brit bij elke inspanning bergop macht uit, de basis voor zijn derde eindzege. Nu, in de Vuelta, moet hij tot het uiterste gaan om niet te verliezen. Vooraan slaagt Robert Gesink er net niet in zijn tweede ritzege te pakken. Derde in een groep vroege vluchters, achter de Zwitser Matthias Frank en de Tsjech Leopold König. Ruim drie minuten daarachter strijden de vier beste renners van deze Ronde van Spanje. Of zijn het er nog drie, en lost Froome definitief?

De kopman van Sky bijt, vecht en keert terug in het wiel. Lost weer en komt nogmaals terug. Winnen is een brug te ver, maar verliezen zal hij per se niet. Met vrijdag een tijdrit van 39 kilometer en zaterdag een bergrit staat Froome nog altijd tweede, 3.37 minuut achter leider Quintana. „Ik richt me volledig op de tijdrit”, zegt hij na afloop strijdbaar op de website van zijn ploeg.

Na zijn Tourzege en het brons bij de tijdrit in Rio begon Froome met twijfels aan de Vuelta. Zijn ultimate level van de Tour zou hij wegens vermoeidheid allicht niet halen, kondigde de kopman van Team Sky aan. Is het een veeg teken dat hij op de eerste zaterdag een miniem gaatje moet laten in de ploegentijdrit? Maar in de aankomsten bergop komt hij na een ‘slow start’ steeds sterk terug. Hij maakt indruk op Peña Cabarga door Quintana te verslaan en de elfde rit te winnen. Op de Aubisque eindigt hun prachtige duel onbeslist. Toch op weg naar zijn eerste eindzege in de Vuelta, de wedstrijd waarin hij in 2011 met een tweede plaats doorbrak als klassementsrenner?

Tot Quintana en Contador zondag de handen ineenslaan en hem met een lange aanval op meer dan twee minuten rijden. Hun ploegen Movistar en Tinkoff zijn vooraan goed vertegenwoordigd, Sky is nergens. In de Tour had de machtige Britse trein alles en iedereen op apegapen gereden. Nu rijdt Froome eenzaam en alleen een machteloze achtervolging, slechts gesteund door wat Astana’s. Al zijn ploeggenoten zitten in een groep van 93 renners die ver buiten de tijdslimiet binnenkomt.

Klassejustitie, dat de jury clementie toont en de renners in koers houdt, zoals Froome in de Tour ook al ‘gematst’ was toen hij zonder fiets de Ventoux op rende? „Persoonlijk vind ik dat de regel had moeten worden nageleefd, de regel bestaat niet voor niets”, zegt Froome woensdag voor de start eerlijk tegen Cyclingnews. Hulp van de jury heeft de Brit niet nodig. Hij strijdt zijn eigen strijd. De eindzege lijkt ver weg, maar Froome zal alles geven wat hij heeft, tot de laatste meter zondag in Madrid.