Nu al een designmonument

De actieradius van de nieuwe elektrische BMW i3 is alweer groter. En het interieur is prachtig. hemelt hem schaamteloos op.

Besef, dat allereerst, wat een uniek interieur dit was en bleef, hoewel er sinds drie jaar geen schroef aan is vervangen. Zie de liggende houtpanelen ambachtelijk precies over de heuvelachtige welvingen van het dashboard glijden, via het dal onder het zwevende infotainmentscherm terug omhoog naar het plateau achter de stuurkolom. Proef die second nature-atmosfeer van quasi onbewerkte, organische materialen. Het knoppenrijtje op de dashboardrand zie je pas na twee keer kijken, zo ongerept oogt het geheel. De cabine is een als cultuurlandschap verpakt designhotel, gestileerde vijfsterrennatuur. Eenmalig.

Wat mij aan de reünie het meest verraste; dat het binnen ook bij hoge temperaturen zo koel blijft. Zijn het de verduisterde achterzijruiten die de hitte buiten houden? Of hebben de van, sorry, kenafvezel vervaardigde dashboard- en deurpanelen op basis van duurzaam plantaardig materiaal een hittewerende werking? Hoe dan ook, het scheelt dag en nacht. In normale moderne auto’s moet door de grote glasoppervlakken al bij 20 graden de airco aan, in de BMW volstaat het om de thermostaat iets terug te schroeven.

Voor EV’s is die kelderachtige klimaatbestendigheid een zegen. Om hun beperkte actieradius te maximaliseren wil je zo min mogelijk gebruik maken van de energieverslindende klimaatregeling, die het verbruik gemakkelijk met 10 procent verhoogt. De i3 stond toch al niet bekend om zijn uithoudingsvermogen. Na 150 kilometer kon de Freude am Fahren nieuwe stijl weer in het stopcontact. Maar nu zit er een nieuwe accu in, die de 170 pk sterke elektromotor aanzienlijk langer aan de praat zou moeten houden. De i3 94 Ah haalt 300 kilometer volgens de door fabrikanten gehanteerde NEDC-meetcyclus, die doorgestoken kaart is, en tenminste 200 volgens BMW, dat er loffelijk voor kiest geen knollen voor citroenen te verkopen.

Verder dan de randstad

Daarmee wordt de i3, waaraan motorisch niks veranderd is, op slag een andere auto. Hij kan nu met terugkeergarantie uit zijn makelaars- en hipsterreservaten in de Randstad breken – bereik Van Baerlestraat tot en met Amstelveen, retourtje Bloemendaal op mooie dagen. Theoretisch zou hij vanuit Amsterdam, laten we hem daar hooghartig etnocentrisch situeren, heel Nederland kunnen bestrijken. De snellaadpunten langs de hoofdwegen worden zijn springplanken voor de verkenning van het achterland, waar je hem tot nu toe nauwelijks tegenkwam. Waar ik woon, in de kop van Drenthe, wordt nog naar deze auto omgekeken. Ik heb het met eigen ogen vastgesteld, want ik zat achter het stuur – met het bewijs op zak dat hij de 240 kilometer van de importeur naar huis kan afleggen zonder te stranden.

Niet in één ruk, maar de pauzes zijn draaglijk. De snellaadpunten die EV’s binnen een halfuur voor 80 tot 100 procent bijladen schieten als paddestoelen uit de grond. Je treft ze langs de snelweg bij wegrestaurants, hotels en pompstations. Provider Fastned rolde de afgelopen jaren een landelijk netwerk van 51 snellaadpunten uit, bedropen met groene stroom van zon en wind. Met drie van die stations op mijn thuisroute, waaronder één strategisch optimaal halverwege, is Al Gore gerustgesteld en range anxiety geen thema meer.

Met een tussenstop langs de A28 bij Wezep komt vanuit de Randstad Noordoost-Groningen binnen bereik. Onder ideale omstandigheden – zomerse temperaturen, weinig wind – was ik met de BMW mogelijk zelfs non-stop thuisgekomen. Bij normaal gebruik in stedelijke regio’s, waar de i3 als stadsauto voor is bedoeld, is zijn doorzettingsvermogen nu bewezen aanvaardbaar. Tijdens de testweek, waarbij ik hem uitsluitend voor lokaal verkeer benutte, zag ik de actieradius stapsgewijs oplopen tot 276 kilometer, zodat je best een keer een nachtelijke laadsessie kunt overslaan.

Dat beetje meer neemt de laatste drempel weg om mijn favoriete BMW schaamteloos op te hemelen als het toekomstige designmonument dat hij is. Bovendien is hij snel, hij stuurt als een scheermes, en achterin zat ook een leuke mevrouw met lange benen goed. Die haar achterwaarts uitzwaaiende suicide door, zo heet die, overigens pas kon ontgrendelen nadat ik het voorportier had geopend. Het is een schitterend appèl aan de galanterie, maar wel onpraktisch.

Zei ik al dat hij peperduur is? Vanafprijs van 38 mille, mijn afgeladen testwagen kost 55. Dat is het losgeld voor je stijlbrevet. Overigens hoeven bestaande eigenaars geen nieuwe te kopen. BMW kan de nieuwe accu voor 9.000 euro inclusief montage ook in de huidige i3’s monteren. Maar denk de markt niet te slim af te zijn door een tweedehands i3 te laten upgraden. De occasionprijzen zijn zo hoog dat je vrijwel even duur uit bent als met een nieuwe.