Israël poldert met Palestijnen

logo_luxCommentaar

Als het buitenlandse politiek betreft speelt Nederland een bescheiden rol. Het zijn de NAVO en de Europese Unie die de toon zetten. Binnen die verbanden kan Nederland meepraten, soms zelfs dwarsliggen, maar de grote landen zijn toch bepalend. Vanwege zijn omvang moet de Nederlandse buitenlandse politiek het blijven doen met de kwalificatie die een Britse politicus reeds lang geleden gaf: interessant, maar zelden relevant.

De meeste leden van de Tweede Kamer zijn zich tegenwoordig bewust van de noodgedwongen en tevens zelfgekozen positie van Nederland op het bijveld van de internationale politiek. Hoofdsteden worden nog maar nauwelijks vanaf het Binnenhof voor de laatste maal gewaarschuwd. Een uitzondering geldt voor Israël en zijn naaste buren. Wanneer het daarover gaat, lijkt Nederland opeens middelpunt van de wereld. Dat wil zeggen: voor Nederlandse politici.

In het regeerakkoord van VVD en PvdA is het Midden-Oosten één van de weinige regio’s die met name wordt genoemd. „Waar mogelijk draagt Nederland bij aan vrede en veiligheid in het Midden-Oosten en benut daarbij de goede banden met zowel Israël als de Palestijnse autoriteit”, staat er. Dus als dan de premier van Israël langs komt, zoals deze week, met Bibi Netanyahu het geval was, is dat toch net iets anders dan veel andere bezoeken van buitenlandse regeringsleiders.

Nederland beroept zich graag op de reeds lang bestaande bijzondere band met Israël. En Netanyahu deed tijdens zijn bezoek geen moeite dit beeld te verstoren. Ert is geen betere vriend van Nederland dan Israël, zei hij na zijn bezoek aan premier Rutte. Een beleefdheidsfrase want tegelijkertijd maakte Netanyahu de afgelopen dagen bij diverse gelegenheden duidelijk dat Israël tegenwoordig ook zoveel goede vrienden in Afrika heeft.

Maar ondanks de betrekkelijkheid van het bijzondere in de relatie is het goed als Nederland poogt - waar het kan - zijn eigen bijdrage te leveren. Om die reden is het een goede zaak dat Nederland heeft weten te bereiken dat vertegenwoordigers van Israël en de Palestijnse autoriteit in Nederland met elkaar gaan praten over samenwerking op het terrein van energie, water en goederenvervoer. Netanyahu stemde hiermee in, nadat premier Rutte hierover ook al contact had met de Palestijnse leider Mahmoud Abbas.

Het is allerminst een doorbraak in het sinds 2014 stilliggende vredesproces tussen Israël en de Palestijnen. Maar het is wel een sfeerbepalend element met ‘polderachtige’ trekken dat kan bijdragen aan verbetering van de verhoudingen. Dat is al heel wat.