film

Kundun Canvas, 23.00-1.10u.

(Martin Scorsese, 1997). Omdat het scenario wat simplistisch is, kun je Kundun het beste ondergaan als meditatie. De film gaat over de veertiende Dalai Lama en vanaf de proloog introduceert Scorsese de uitverkoren Tibetaanse spirituele leider in periodes: op zijn tweede, vijfde en twaalfde jaar. Het verhaal richt zich op de ontdekking, Boeddhistische educatie en politieke volwassenwording van de Dalai Lama. Doordat de betekenis van de rituele handelingen voor de niet-ingevoerde vaak wat wazig is, verschuift de aandacht automatisch naar het schitterende camerawerk van Roger Deakins. Hij filmde de interieurs met veel van kaarsjes afkomstig geel/oranje licht. Naast de keuze voor dit natuurlijke licht reflecteert deze kleurschakering ook de kostuums van de monniken, die als Geelmutsen aangeduid worden. Voor de buitenscènes is de belichting naturalistisch gebleven. Zo maakt Scorsese duidelijk dat er een discrepantie is tussen de boze buitenwereld (China, het Westen) en de broze binnenwereld (geestelijk leven, aloude tradities). De gloedvolle belichting en meer verzadigde kleuren suggereren dat de binnenwereld rijker is.