Dag van de leidster

CULRoosmalen 1

Toen ik de mail opende met het onderwerp ‘Dag van de leidster’, dacht ik eerst dat Rita Verdonk aan een politieke comeback was begonnen. Maar nee, het was een bericht van ‘de oudercommissie’ van de kinderopvang waar de dochter sinds kort twee dagen per week doorbracht. De dag van de leidster werd er roostertechnisch (ook) alvast een week eerder gevierd dan de landelijke ‘Dag van de leidster’. Bijgevoegd zat een tekening van een schilderijlijst. Uitprinten, inkleuren, uitknippen, op karton plakken, vullen met een stukje creativiteit en dan op ‘de dag’ aan je favoriete leidster geven.

Wij lachen.

Zo van: hahaha, ga jij straks een mooie tekening voor onze favoriete leidster maken?

Wie was eigenlijk onze favoriet?

Was het Kimberley omdat ze zo lekker kon knuffelen, of Kim van wie we de tekeningetjes en ‘krabbeltjes’ in dat dagboekje met zoveel verbazing lazen?

‘Lekker geslapen met het knuffeltje, daarna gesmuld van een banaantje!’

Op de dag van de leidster bleken de leidsters in hun blauwe bedrijfspolo’s letterlijk in het zonnetje te staan want het was mooi weer.

Een moeder had haar lijst met goudverf ingekleurd en gevuld met een A-viertje met de tekst ‘Dank je wel voor alles!’.

Ze had ook een cadeau gekocht: een vetplantje.

Een van de leidsters: „O wat lief! Die zetten we in de vensterbank!”

Een ander gaf haar een zelfgebakken cake.

De leidster: „O wat lekker! Daar gaan we straks van smullen!”

Ik gaf de dochter af en loog laf dat we de feestdag helemaal vergeten waren.

„Geeft he-le-maal niks!”, loog de leidster terug. Ze attendeerde me op ‘het zomerfeest’ waarmee ze bij de kinderopvang jaarlijks het einde van de zomer vierden, want met de dag van de leidster waren we er nog niet.

„We moedigen de ouders aan om dan zelf iets lekkers te maken…”

Daarna: „De maker van het lekkerste hapje krijgt een prijsje.”

„O ja”, hoorde ik mezelf zeggen, maar ik was toch echt niet van plan om met die andere ouders in een kring te gaan zitten smullen en babbelen, want ik bracht de dochter niet naar een opvang om te gaan knippen, kleuren, bakken en het einde van de zomer te vieren.

Toen ik dat zei keek ze me aan met een blik alsof ik expres op een lieveheersbeestje was gaan staan.

In het volle besef dat ik haar dag van de leidster totaal had verpest met ongewenste inzichten sjokte ik naar huis. Ik wist toen al dat er op de dag van het zomerfeest een stilte zou vallen als we de dochter kwamen halen.