Nederland katterig het veld af na gelijkspel tegen Zweden

Nederland was gedurende de tweede helft dominant. In de laatste minuten werd een kopbal van Dost afgekeurd.

Kevin Strootman in duel met Zweden-speler Alexander Fransson. Foto ANP

Het Nederlands elftal heeft zichzelf een kleine oppepper gegeven door met 1-1 gelijk te spelen tegen Zweden, in de Friends Arena in Solna. Danny Blind heeft daarmee aan de belangrijkste opdracht voldaan in de eerste WK-kwalificatiewedstrijd: niet verliezen.

Een punt dan maar, weggesleept in Zweden, dat is in de huidige omstandigheden rond Oranje, wellicht het maximale wat verlangd kan worden. Al was het aan de scherpte in de afronding te wijten dat Oranje de Zweden niet op een achterstand zette in de WK-poule. Maar het lot is wreed momenteel.

Dat Nederland zich verliet op het vertrouwde balletje breed tussen centrale verdedigers in de eerste vijf uiterst afwachtende minuten viel te begrijpen in de huidige staat van twijfel en aarzeling waarin het elftal zich gevoetbald heeft. Terugvallen op dat geduldige, gortdroge geschuif waar dit land patent op heeft. En dan maar hopen op die opening op het veld, die loopacties, voor een weg naar voren.

Frustrerend

Die kwam. Davy Klaassen, op het middenveld gezet op de plek nadat Wesley Sneijder op de linkerflank was gezet, miste twee enorme kansen. In aanvallende zin ging daar prima werk aan vooraf, dat was bemoedigend. Maar wat volgde was frustrerend, de manier waarop tergend lang gewacht werd met voorzetten met als gevolg dat ploeggenoten voor de Zweedse goal al hun voorwaartse momentum kwijt waren.

Bondscoach Blind, die de chaos om hem heen in de KNVB en zijn staf van lieverlee maar omarmt als haast komische werkomstandigheid, hervormde zijn ploeg grondig na de oefennederlaag tegen Griekenland (2-1) afgelopen donderdag in Eindhoven. Voor zijn eerste WK-kwalificatie wijzigde hij zijn elftal op vier plekken. Sneijder dus naar de flank, nieuwe backs op links en rechts en Virgil van Dijk in het centrum. Als rots.

Nervositeit

Het was niet zozeer dat de tegengoal onvermijdelijk was, zo was de wedstrijd niet. Zweden bracht keeper Jeroen Zoet amper in de problemen. Maar dit is het Oranje zoals het na het WK 2014 is verworden: je zit nooit rustig, je voelt de nervositeit toenemen naarmate de minuten doelpuntloos verstrijken, en dan gaat het ineens fout, ergens. Bij iemand.

Het vreemde was, dit keer, dat die iemand Kevin Strootman was, de nieuwe leider toch van een generatie midtwintigers in Oranje. Onkarakteristieke nonchalance leidde het onheil in, gefrunnik met de bal. Strootman leek bevroren in de tijd toen hij voor eigen stafschopgebied treuzelde en de bal in een kwetsbare afstond. Marcus Berg kreeg de bal voor zijn voeten en versloeg Jeroen Zoet, met een prachtlob, onderkant lat.

Goal voor Zweden, 1-0. Dan ben je, Blind zijnde, toeschouwer bij je dreigende ondergang. Psychologische dreun volgens de voetbalwetten. Vlak voor rust gebeurde het. En direct na rust was het alweer hachelijk voor het Oranje-doel, maar Van Dijk kon half struikelend een voorzet van oud-Feyenoordfenomeen John Guidetti wegwerken. Het spel opende zich toen aan alle kanten, met Klaassen die weer volledige vrij kon koppen in volle vaart. De Zweedse doelman Robin Olsen zat er goed bij, zo ook op een kopbal van Van Dijk even later.

Louis van gaal als profiteur

Oranje had recht op meer dan het dat eerste uur kreeg. Dat is vaker zo geweest onder Blind, en ook onder zijn voorganger Guus Hiddink. Zoals het Nederlands elftal misschien wel meer kreeg dan het recht op had soms in Brazilië, met Louis van Gaal als profiteur.

Oranje richtte zich op in de Friends Arena. De immer opstomende Janmaat draaide naar het centrum en haalde uit met links, Olsen pareerde maar half en Sneijder schoot de rebound strak binnen. 1-1, en Zweden wel zo’n beetje rijp voor de genadeklap.

Spits Bas Dost, ingevallen om de beslissing te forceren, dacht dat hij precies dat had gedaan, maar de goal werd, op dubieuze gronden, afgekeurd wegens duwen. Nederland verliet zo dus katterig het veld. Blind kan wellicht moeilijk leven met het gelijkspel, maar er is even lucht. Hoop? Dat gaat te ver.