In Telluride maak je een praatje met Eastwood voor de bioscoopzaal

Diederik van Hoogstraten bespreekt trends in Hollywood. Deze week beroemdheden-in-spijkerbroek op het ‘relaxte’ filmfestival in Telluride.

Foto Vivien Killilea/Getty Images

Clint Eastwood (86) is een van de weinige filmmakers die op een staande ovatie kan rekenen nog voordat zijn film wordt vertoond. Vanochtend is hij te laat voor de première van Sully op het filmfestival in bergdorp Telluride. „Sorry, de gondel hing stil”, grapt hij. Maar is de legendarische regisseur eindelijk binnen, dan springt het publiek op.

Daar kan zelfs filmster Tom Hanks niet aan tippen. Bij zíjn entree wordt er slap geklapt. Hanks kijkt lichtgewond de zaal in, Eastwood gebaart met een grijns van ‘ik kan er ook niks aan doen’.

Dit soort onderonsjes illustreren de relaxte sfeer op het kleine maar belangrijke festival, het afgelopen weekend in de Rocky Mountains.

Al 42 jaar wil de organisatie een feest voor ware filmliefhebbers houden, niet voor ‘the industry’ van Hollywood. Het draait om kwaliteitsfilms en vraag-en-antwoordsessies met regisseurs.

Geen rode lopers, persconferenties en chique diners.

De beroemdheden-in-spijkerbroek zijn er toegankelijk. Emma Stone (van La La Land) zit met vriendinnen op een terras. Casey Affleck (Manchester by the Sea) loopt allenig rond, bebaard en introvert als altijd. De Duitse documentairemaker Werner Herzog (Into the Inferno), een vaste verschijning in Telluride, wordt omringd door groupies. In een hotellift kun je instemmend knikken als je actrice Jennifer Garner hoort verzuchten dat haar gehypte film (Wakefield, met Bryan Cranston ) „echt veel te lang” is.

De films worden vertoond in omgebouwde zaaltjes die de rest van het jaar dienen als gym- of ijshockeyzaal. De stoelen staan garant voor rugpijn, maar de kwalitatieve lat ligt hoog. Latere Oscarwinnaars maken nog wel eens hun debuut in Telluride, zoals 12 Years a Slave in 2013. ‘Indies’ breken er door, studiofilms als Sully gaan er in première.

Maar na de voorstelling wuift Eastwood vragen over de kansen van Sully weg. Liever vertelt hij geanimeerd dat hem vaak wordt gevraagd wanneer hij stopt. „Wát? Ik bedoel, wat moet je dan, als je met pensioen bent?”

Buiten de bioscoop praten twee vrouwen over Eastwood. „God, I love him”, fluistert de ene. De regisseur loopt net voorbij, hoort het en maakt ongestoord een praatje – een scène die je buiten Telluride niet gauw zult aantreffen.