‘Ik kom maar eens per maand in de supermarkt’

Marin Leus (26) is fotograaf, maar richt zich nu vooral op haar bedrijf Groene Avonturen. Ze wil mensen inspireren duurzaam te leven. Na een paar jaar in de Randstad verhuisde ze terug naar Groningen.

Foto Bob van der Vlist

IN

‘Nadat ik was afgestudeerd als fotograaf ging ik een paar maanden reizen en kreeg ik een baantje in een verpakkingsvrije winkel in Groningen. Daar ontdekte ik dat ik toch graag zelfstandig ondernemer wilde worden en mensen wil inspireren met mijn manier van groen leven. Ik kon kiezen voor meteen in het diepe springen, maar dat is toch best lastig. Daarom heb ik anderhalf jaar geleden een BBZ-uitkering aangevraagd: een uitkering voor beginnende zelfstandigen van 970 euro. Alles wat ik verdien, mag ik investeren in mijn bedrijf of geef ik terug aan de overheid. Ik verdien dus nooit meer dan die 970 euro.

„In het voorjaar ga ik de uitkering stopzetten, ook al mag ik er nog een jaar langer gebruik van maken. Ik wil weten of ik zelf kan rondkomen. Ik geef nu twee tot drie avonden in de week les bij de Fotofabryk in Leeuwarden en ben elke dag bezig met mijn bedrijf Groene Avonturen, waar ik wil ontdekken hoe zelfvoorzienend en groen ik kan leven. Ik schrijf een blog, geef lezingen en workshops over duurzaamheid en wil een online tijdschrift beginnen. Ik ben aan het uitzoeken hoe ik er het beste geld mee kan verdienen.

„Vroeger was ik helemaal niet duurzaam en liet ik alle lampen aanstaan. Nu ben ik er de hele dag mee bezig. Ik vind het belangrijk dat iedereen die geïnteresseerd is in duurzaam leven ook een workshop kan volgen. Daarom ga ik mijn lezingen en workshops aanbieden op basis van donatie, zodat mensen zelf kunnen beslissen wat ze willen geven. Ik ken mensen die werken als stadsgids en adverteren met free tours, dat werkt goed. Mensen geven misschien minder, maar er komt een groter publiek op af.”

UIT

‘Ik woon in een soort woongroep waar ik een fijn plekje heb waarvoor ik weinig betaal. Ik studeerde in Den Haag, maar ben teruggegaan naar het noorden waar ik ben opgegroeid. De rust in Groningen vind ik fijn. Ik heb de Randstad geen moment gemist. Wel heb ik direct een NS-weekendkaart genomen, zodat ik niet steeds hoef te denken aan de dure treinkaartjes als ik in het weekend vrienden opzoek.

„Ik eet alleen biologisch en probeer dit jaar alleen maar lokaal te eten. Ik ga wildplukken of bij boeren langs, dan zit er geen schakel tussen die er geld aan wil verdienen. De prijzen vallen zo best wel mee. Ik geef maandelijks zo’n 200 euro uit aan boodschappen. Ik kom maar een keer per maand in een supermarkt, voor dingen als een tandenborstel en tandpasta. Deodorant maak ik zelf, met gesmolten kokosolie en baking soda. Het werkt heel goed, je ruikt niets. Soms vergeet ik dat ik al deze gekke dingen doe, totdat iemand ernaar vraagt.

„Ik probeer altijd iets te verzinnen om het zo goedkoop mogelijk te houden. Ik ga elke maand twee keer naar een bepaald feest, toch steeds weer 13 euro per keer. Toen heb ik gevraagd of ik vrijwilliger mocht zijn, zodat ik nu gratis naar binnen mag. Besparen is voor mij heel leuk, het geeft me vrijheid om weinig geld nodig te hebben. Ik ken mensen die van 150 euro per maand kunnen rondkomen. Ik spaar nu zoveel mogelijk, zodat ik later m’n eigen ecohuis kan bouwen.”