Gesprekken over thuis (fragment)

Ellen Deckwitz kiest elke woensdag een gedicht bij de stemming van de dag.

ellendeckwitz0

Vandaag: Warsan Shire, uit: Teaching my mother how to give birth, Flipped Eye Publishing Londen, 2011, vertaling Ellen Deckwitz

Ik hoor het ze zeggen, ga terug, ik hoor het ze zeggen, vuile immigranten, vuile vluchtelingen. Zijn ze echt zo arrogant? Weten ze dan niet dat stabiliteit een minnaar is die het ene moment je lichaam koestert met zijn zoete mond; het volgende ogenblik ben je een tremor op de vloer, bedekt met puin en oude valuta die wacht op haar retour. Het enige wat ik kan zeggen is dat ik eens was zoals jij, de apathie, het beklagen, de ondankbaarheid en nu is mijn huis de bek van een haai, nu is mijn thuis de loop van een pistool. Ik tref je aan de overkant.

Ellen Deckwitz: „Ik heb afgelopen week lang wakker gelegen van het concept-verkiezingsprogramma van de PVV. De standpunten zijn even extreem als het extremisme dat de partij wil tegenhouden. Geen asielzoekers erbij. Het intrekken van al verstrekte verblijfsvergunningen asiel voor bepaalde tijd. Ik pakte dit gedicht van Warsan Shire er nog eens bij. Wat als wij het zijn, die hulp behoeven? Wat als stabiliteit inderdaad een minnaar is die je verlaat, en je huis de loop van een pistool wordt?”