‘Als ik deze kans niet greep, zou ik mezelf een sukkel vinden’

Kiezen voor een compleet andere carrière, je moet het durven. Nynke van Zwol (42) werkt in de psychiatrie en begon daarnaast een opleiding tot journalist.

Hoogtepunt: „Toen ik tijdens de opleiding onder een interview van mij ineens ‘Klasse, driewerf hulde’ zag staan, wist ik dat ik op de goede weg zat.”

Dieptepunt: „’Verwaarlozen’ klinkt wel heel dramatisch, maar ik had het afgelopen jaar duidelijk minder tijd voor mijn man en mijn twee kinderen.”

Ben ik niet ontzettend egocentrisch bezig?

„Ik twijfelde wel even. Ben ik niet ontzettend egocentrisch bezig, dacht ik toen ik me vorig jaar inschreef voor de Postacademische Deeltijd Opleiding Journalistiek (PDOJ) in Rotterdam. Ik verruilde immers een goede baan in de psychiatrie voor een onzekere toekomst in een sector waar geen droog brood meer te verdienen valt. Maar ik wist ook dat als ik deze kans niet greep, ik mezelf voor de rest van mijn leven een sukkel zou vinden.”

Gesolliciteerd én aangenomen

„Het was niet de eerste keer dat ik me voor die opleiding had ingeschreven. Na mijn studie, nu ruim vijftien jaar geleden, had ik ook al gesolliciteerd én was ik aangenomen. Het toeval wilde dat ik in die periode een baan kreeg aangeboden. Ik zat aan kinderen te denken en was klaar met studeren, dus ging ik aan de slag voor de cliëntenraad van een psychiatrische instelling in Amsterdam.”

Knagend gevoel

„De eerste jaren bevielen goed. Ik kreeg kinderen, kocht een huis en groeide door in de psychiatrie. Toch hield ik een knagend gevoel. Ik wist al sinds de middelbare school dat schrijven, om het maar even fout te zeggen, ‘echt mijn ding’ was en publiceerde regelmatig in vakbladen. Toen ik vorig jaar hoorde dat de PDOJ een deeltijdopleiding was geworden, wist ik meteen dat ik het zou proberen.”

Nu eerst twee weken slapen

„Inmiddels heb ik mijn opleiding afgerond. Een paar dagen geleden had ik de laatste dag van mijn stage bij Het Parool en nu weet ik zekerder dan ooit dat ik op de juiste weg zit. Het was een doodvermoeiende periode en ik ga nu eerst twee weken slapen, daarna wil ik aan de slag als freelance journalist. Ik blijf voorlopig nog twee dagen per week werken in mijn oude baan. Maar als het meezit, is dat binnenkort niet meer nodig.”