Delpo is hét verhaal op de US Open

Tennis

Martín del Potro (27) is na jaren van zware blessures begonnen aan zijn tweede carrière. Op de US Open staat hij in de achtste finale.

Juan Martin del Potro tijdens zijn partij tegen David Ferrer op de US Open. Foto TIMOTHY A. CLARY/AFP

Een julimiddag in 2006 in Umag in het uiterste noordwesten van Kroatië, aan de Adriatische Zee. De zon schijnt fel op de gravelbanen van het ATP-tennistoernooi. Het zeventienjarige Argentijnse talent Juan Martín del Potro speelt in de eerste ronde op baan twee tegen de elf jaar oudere Nederlander Raemon Sluiter.

De naam van Del Potro zoemt dan al rond in het tenniscircuit: bijna twee meter lang, bewapend met een harde service en on-Zuid-Amerikaans aanvalsgif met zijn vlakke groundstrokes. Sluiter maakt in Umag kennis met het machtige repertoire, Del Potro sloopt hem met zijn service en druk op de backhand. „Die gozer was echt goed.” De Rotterdammer verliest met 6-3 en 6-2. „Hij zette me zo makkelijk weg, dat ik dacht: goh, dat ik die vijf games nog won.” De volwassenheid bij Del Potro valt Sluiter het meest op. „Veel jeugdspelers in het profcircuit zijn onrustig, maken domme beslissingen. Hij had dat niet.”

Drie jaar later wint Del Potro op zijn twintigste de US Open. Hij vermorzelt Rafael Nadal in de halve finale en verrast in de finale Roger Federer, die vijf jaar en veertig wedstrijden ongeslagen was in New York. De twee iconen van dit tijdperk gevloerd in hun topjaren; Del Potro is de eerste die beiden weet te verslaan in een grand slam.

Vanaf dan geldt hij als ‘the next big thing’ in het tennis, zijn voorland is de topvijf van de wereld. Maar de ster van de toekomst verdwijnt van het toneel. Zwaar blessureleed werpt hem terug in zijn vormende jaren. In 2010 raakt hij geblesseerd aan zijn rechterpols, in 2014 en 2015 gevolgd door een blessure aan zijn linkerpols – en twee operaties. Hij speelt de laatste twee jaar nauwelijks en overweegt te stoppen. Maar hij zet door, wil bewijzen dat hij nog mee kan in de top.

Deze zomer is hij opgestaan uit de vergetelheid. Hij bereikt de derde ronde op Wimbledon – „ik voel dat ik weer leef”, zei hij in Londen. Hij wint zilver op de Olympische Spelen in Rio – hij verslaat Nadal en Novak Djokovic, en gaat in een prachtfinale onderuit tegen Andy Murray.

En nu is Del Potro na drie jaar afwezigheid terug op de US Open, zijn toernooi. Hij is toegelaten met een wildcard, met zijn 142ste plaats zou hij zich niet direct plaatsen voor het hoofdschema. Volle tribunes als hij speelt, ‘Delpo’ is het verhaal op een tot nu toe mat toernooi. Hij ontziet zijn linkerpols door nauwelijks dubbelhandige topspinbackhands te slaan. Hij speelt veelal de voorzichtigere slicebackhand, die de pols minder belast.

Met zijn verwoestende forehand hamert hij er nog wel ouderwets op los. Zaterdag verslaat Del Potro de als elfde geplaatste Spanjaard David Ferrer (7-6, 6-2 en 6-3) en bereikt zo voor het eerst sinds 2012 weer de achtste finales van de US Open. Daarin speelt hij maandag tegen de als achtste geplaatste Oostenrijkse belofte Dominic Thiem.

Tweede carrière

Del Potro is 27 jaar, bezig aan zijn tweede carrière. „Dit is het beste tennis dat hij in vier, vijf jaar speelt”, zegt de Amerikaanse tennisjournalist Dylan Ruhl, die het Argentijnse tennis volgt. Als hij zo blijft spelen – met zijn service en forehand op toeren – is hij een outsider voor de eindzege in New York. Ruhl: „Als hij top is, kan je niet veel doen om hem te verslaan.” Het is alleen de vraag of hij lichamelijk sterk genoeg is – na de jaren vol blessureperikelen – om meerdere best-of-five sets in een korte periode te spelen.

„Fingers crossed dat hij heel blijft”, zegt Sluiter. Als hij fit blijft, kan hij terugkeren in de topvijf, verwacht Ruhl. „Maar bij Delpo hangt het er altijd vanaf hoe zijn pols het houdt. Ik weet niet of hij het mentaal aankan nog een keer terug te keren bij een nieuwe blessure.”

Sluiter was vorige week op de US Open, als coach van Kiki Bertens. Hij stapte op Del Potro af om hem complimenteren met zijn spel op de Spelen in de knetterende finale tegen Murray. „Ik had een brok in mijn keel bij die wedstrijd. Het is zo droevig dat hij al die jaren heeft gemist, prachtig dat hij nu terug is.”