‘Het leven is belangrijker dan film’

Interview Amy Adams

In Venetië gaan twee films met Adams in première. „Ze gaan allebei over keuzes in het leven, en de wens dat het anders was gegaan. Herkenbaar.”

Amy Adams in Venetië bij de première van ‘Arrival’ Foto AFP ©

„Je moet niet alles geloven wat je in Forbes leest,” zegt actrice Amy Adams (42) tegen een groepje journalisten op het filmfestival van Venetië. Het zakenblad heeft haar onlangs met een geschat jaarinkomen van 13.5 miljoen dollar op zevende plaats gezet van de tien best betaalde filmactrices ter wereld. „Het is een groot raadsel hoe ze bij Forbes aan hun cijfers komen. Maar zelfs mijn vader gelooft het.’’

Oscar

Op het filmfestival van Venetië gaan twee films met Adams in de hoofdrol in première, die beide getipt worden voor de Oscars. Eerst was Arrivals (regie: Denis Villeneuve) te zien waarin Adams de briljante taalkundige Louise Banks speelt, die haar dochter is verloren aan ongeneeslijke ziekte en zich daarom op haar werk heeft gestort. Ze krijgt de opdracht om de taal te ontcijferen van buitenaardse wezens, die op aarde zijn geland, in een onorthodoxe sciencefiction film. De tweede film is Nocturnal Animals van mode-ontwerper en filmregisseur Tom Ford, gebaseerd op de roman Tony and Susan van Austin Wright. Daarin is Adams te zien is als een succesvolle galleriehoudster die de kunstwereld zat is en een manuscript krijgt toegestuurd van haar ex-man, die een bloedige thriller heeft geschreven waarmee hij haar een bepaalde boodschap lijkt te willen overbrengen.

In beide films speelt ze vrouwen die al een leven achter de rug hebben. In beide films straalt Adams ook een zekere triestheid en melancholie uit – opmerkelijk voor een actrice die doorbrak als de optimistische, lieftallige Ashley in de indiehit Junebug (2005) en als naïeve Dinseyprinses in de musical Enchanted (2007). Eerder liet Adams al zien dat ze meer kan: als de vrouw van de megalomane goeroe Philip Seymour Hoffman in The Master (2012) en als verleidelijke oplichtster in American Hustle (2013).

„Toen ik de rollen aannam zag ik niet direct een overeenkomst tussen Arrival en Nocturnal Animals’’, zegt Adams. „Maar achteraf is dat verband er wel. Beide films gaan eigenlijk over de gevolgen van de keuzes die je maakt in je leven, en de wens die je kunt hebben dat het anders was gegaan. Dat is misschien ook niet zo gek, want ik ben zelf iemand in de middelste fase van het leven. Ik ben ook zelf aan het nadenken over wat nu eigenlijk de zin is van alles. Heet dat niet een midlife crisis?’’

Opmerkelijk script

Inmiddels heeft Amy Adams vijf Oscarnominaties op haar naam staan, zonder de prijs ooit te hebben gekregen. ,,Waarom ik hem nog steeds niet heb gekregen? Omdat er een heleboel goede actrices zijn, die de Oscar net zo goed verdienen. Er zijn zoveel goede actrices die al veel langer werken dan ik en die ook nog steeds geen Oscar hebben gekregen. Ik zou zo een hele lijst kunnen afratelen: Michelle Pfeiffer, Annette Bening.’’

Opmerkelijk voor een grote Hollywoodproductie: Arrival is een film die het niet zozeer moet hebben van special effects, maar vooral van een opmerkelijk script waarin taal en het vermogen tot communicatie met de buitenaardse wezens centraal staat. Adams: „Ik speel een nogal alledaags personage, zonder glamour. De film gaat niet echt over buitenaardse wezens, de film gaat over mensen. Louise Banks draagt het gewicht met zich mee van wat het betekent om mens te zijn.’’

Anders dan sommige andere acteurs maakt Adams een strikt onderscheid tussen haar eigen gevoelsleven en dat van haar personages. „Ik kijk altijd met empathie naar mijn personages, maar ik wil de rol niet mee naar huis nemen. Je hebt acteurs die het heerlijk vinden als een rol ze helemaal overneemt. Maar voor mij is dat niet goed. Daarvoor is mijn geestelijke gezondheid te belangrijk voor me. Die hangt soms toch al een zijden draadje. Leven is belangrijker dan welke film dan ook.’’