Geneeskunde

Diagnose kanker veroorzaakt ook vaak ongelukken

Wie van de dokter te horen krijgt aan kanker te lijden, loopt in de weken voor en na dat akelige gesprek meer kans gewond te raken. De verwondingen ontstaan voor de helft door complicaties van het diagnostisch onderzoek. Vooral mensen met hersen- en darmtumoren lopen dat risico. Voor de andere helft komen ze door ongelukken in het dagelijks leven. Die zijn soms ook opzettelijk veroorzaakt.

Het overkomt 2 op de 100 nieuwe kankerpatiënten en dat zijn er zoveel dat het goed zou zijn om te proberen die schade te voorkomen, vinden onderzoekers van Zweedse universiteiten in een publicatie die op 31 augustus op de website van het medische blad The BMJ verscheen.

De cijfers komen uit gegevens van ruim 720.000 personen. Dat zijn alle mensen die tussen 1991 en 2009 in Zweden een kankerdiagnose kregen. Vergeleken met een jaar eerder hadden zij een tweemaal zo grote kans op een ongeluk. En een zeven keer zo grote kans op een verwonding door medisch handelen. De wonden waren zo ernstig dat er een dokter aan te pas moest komen.

Het is bekend dat mensen vaker zelfmoord plegen na een kankerdiagnose. De onderzoekers melden het aantal geslaagde zelfdodingen niet, maar laten zien dat er vooral in de weken na de diagnose meer opzettelijke verwondingen zijn. Die zijn veel zeldzamer dan ongelukken. De kans daarop loopt volgens de onderzoekers op door onoplettendheid, veroorzaakt door spanning, onzekerheid en stress in de weken rond de diagnose. Dat levert gevaar op in het huishouden en het ziekenhuis.

Mensen die alleen wonen, ouderen en lager opgeleiden krijgen vaker ongelukken. En die kwamen vaker voor in de jaren negentig, toen, schrijven de onderzoekers, een kankerdiagnose levensbedreigender overkwam dan in het eerste decennium van deze eeuw toen veel kanker al in screeningsprogramma’ voor borst- en darmkanker werd gevonden. De schade door diagnostiek neemt de laatste jaren toe, vooral bij jongeren en hoogopgeleiden. Waarschijnlijk komt dat door het gebruik van diagnostische methoden die verder het lichaam binnendringen.