Nog één keer schiet hij over de Bosbaan

Nee, deze foto gaat niet over het Nederlands voetbalelftal. Dan had de sportman tot aan zijn dijen in de bankbiljetten gestaan, met een gebroken peddel, omringd door 16.999.997 schreeuwende assistent-bondscoaches. (En hij was vijftien centimeter smaller geweest.) Niels Krouwel bedrijft topsport van een andere orde. Ruim vier jaar geleden besloot hij, jurist en werkzaam bij de gemeente Amsterdam, nog eenmaal alles op alles te zetten. In een kleine sport als vlakwater kajak – vlakwater te lezen als niet-wildwater, echt water is nooit vlak – betekent dat natuurlijk dat je alles zelf moet doen en organiseren. Voor een voetballer wordt in een uur meer geregeld dan voor een kanoër in een jaar.

Onder begeleiding van ‘vrijwillige professionele coach’ Nicole Bulk beulde Krouwel zich vier jaar af, uur na uur, week na week. Hij scherpte het Nederlands record op de 200 meter aan, haalde een top-12-klassering bij de World Cup maar miste in mei uiteindelijk de, eh, boot. Geen Rio. Je zou voor minder je schoenen in de plomp smijten.

Dat Krouwel kanoloos op de foto staat is niet zonder reden: deze zomer maakte hij bekend te stoppen op het hoogste niveau. Wel schiet hij dit weekend bij het NK kanosprint nog een keer over de Bosbaan in Amsterdam. Misschien moeten we daar maar eens gaan juichen; er zijn nu toch geen voetballers om uit te fluiten.