Nieuwe start, oude fouten – Oranje in staat van organisatorische crisis

Nederlands elftal

In een week waarin de chaos bij de KNVB centraal stond, wist Oranje zich niet op te richten. Het verloor alweer. Nu tegen Griekenland. De druk op bondscoach Blind neemt toe.

©

In de week van de chaos in de boezem van de KNVB is het Nederlands elftal er vooralsnog niet in geslaagd zich aan de Zeister malaise te onttrekken. Tegen Griekenland (2-1) leed Oranje de vierde nederlaag in vier thuiswedstrijden onder Danny Blind, de bondscoach die een jaar lang aan het roer staat van een ploeg die er zelden staat als het moet.

Zweden, in de huidige verhoudingen in WK-kwalificatiepoule zeer waarschijnlijk de concurrent om de tweede plek, staat voor de deur, dinsdag in Solna. Eigenlijk een must win. Blind constateerde na afloop tegen Griekenland in Eindhoven „grote fouten” van Oranje, „gebrek aan scherpte”. Maar tegelijkertijd „heeft niemand het meer over deze wedstrijd tegen Griekenland als we van Zweden winnen”. En dat is waar.

Oranje toonde zich donderdagavond in de voorwaartse beweging nog wel een fraai ensemble: met combinaties van Wesley Sneijder en Georginio Wijnaldum, die elkaar prettig aanvoelen, zo te zien. Vincent Janssen is tot dusver een waardig opvolger van de afgeserveerde spits Robin van Persie gebleken. Dreiging, schoten, werklust. De 1-0 voor Nederland na veertien minuten was, na het balverlies van de Grieken op eigen helft, ook vooral Janssens werk. Na zijn individuele actie op de achterlijn bereikte hij, in de kluts, Wijnaldum, die het laatste zetje gaf.

Vertrouwen tanken

Het was een tijdje, vanaf de aftrap, zorgeloos voetballend vertrouwen tanken. Maar dan toch weer zo’n onvoorstelbaar openliggende rechterflank in de openingsfase. Griekenland strafte het niet af. Fijne tegenstander, leek het, voor een gekwetst voetballand in sportieve, publicitaire, organisatorische crisis, zijnde Nederland.

Te vrezen valt voor Blinds lot als de aftakeling van Oranje niet voor Zweden gekeerd is. Het EK 2016 werd gemist, maar de harde conclusies werden niet (direct) getrokken. Blind mag zich dus revancheren, directeur betaald voetbal Bert van Oostveen stapte deze week nog eens op. Deze zomer, lang als die duurde zonder EK, had er rond Oranje een staf opgetuigd kunnen worden waar de kwaliteit van afdruipt, met een technisch directeur die dat geregeld zou hebben.

Feit is dat dat niet zo is. Het verzet tegen de komst van een technisch directeur was diepgeworteld in Zeist. Hans van Breukelen begon pas op 1 juli, rijkelijk laat als je bedenkt dat Nederland al vanaf oktober 2015 zich had kunnen bezinnen na de uitschakeling voor het EK. Vlak voor de WK-kwalificatie is het nu chaos. Lachwekkend, de uitstroom van assistent-coaches. Ook Blind bediende zich maar van zwarte humor.

Maar ach, zolang de onrust niet doorettert naar de spelersgroep, wat zou het ook. Internationals riepen deze week om het hardst dat het ze „niets” of „geen zak” uitmaakte. Laat ons maar voetballen, was de boodschap, en of dan assistent Ruud of Dick of Marco op training een hand en een woordje voor je over heeft – of niemand – het zij zo.

De fouten van donderdag in Eindhoven – waar Oranje voor het eerste in vijf jaar speelde – zijn feitelijk de fouten van de gehele, deerniswekkend EK-kwalificatie onder Blind en daarvoor Guus Hiddink. Bij de 1-1 van Konstantinos Mitroglou werd de verdediging uit elkaar getrokken. De organisatie was zoek en dat was, voor wie het zo wilde zien, mooie symboliek in de context van de week die was.

Quincy Promes zag te laat hoe zijn back op stoomde, Daley Blind dekte diep door op het middenveld, de zone links in het centrum achter hem kwam daarmee vrij. Jeffrey Bruma maakte de overstap na een vrijgekomen Griekse aanvaller, terwijl linksback Jetro Willems zich vergeefs op de voorzetgever stortte – dat was die back dus van Promes. De bal kwam over iedereen heen, zo op het hoofd van Mitroglou, en in het doel. Joël Veltman leek de schuldige zoals hij daar in de rug van Mitroglou te laat kwam, maar hij probeerde slechts te corrigeren wat er in een keten van fouten al was misgegaan.

Het is vaker bibberen als Oranje in het nauw komt, want het verdedigende centrum blijft het zwakke punt. Elftal uit positie, te weinig zielen die zich echt om de ‘restverdediging’ bekommeren. Na rust weer zo’n moment. Het werd geen goal, want de Grieken waren te langzaam, waardoor de doortocht naar Zoet geen één-op-éénduel werd.

Te veel mensen voor de bal, geen balans. Het werd, je kon er haast op wachten, toch nog 2-1 voor Griekenland, want Bruma was nonchalant met balverlies bij het uitverdedigen. Doelman Jeroen Zoet pareerde daarna de inzet niet lekker, de rebound viel voor de voeten van Giannis Gianniotas.

Zweden uit dus, nog vijf dagen en een handvol trainingen te gaan. De chaos om hem heen is een verzachtende omstandigheid, maar Blind moet ergens weten dat hij bij een nederlaag in Solna niet langer de man is om dit team te leiden. Gefluit daalde neer vanaf de leegstromende tribunes, vlak voor tijd.