Hermans creëert duistere wereld in ‘Eyes Wide Shut’

Theater

De kracht van deze theatrale Eyes Wide Shut schuilt in de rondedans van symbolen. Het is bijna satanisch wat acteur Louis van Beek doet, en dat heeft deze voorstelling nodig. Meer duisterheid.

Scène met op voorgrond Julia Akkermans en Beau Schneider Foto Ben van Duin

‘Als je voor de liefde betaalt, is het geen overspel”, zegt Alice, het meisje voor één nacht tegen een klant. Ze is gehuld in een bontjas en poseert verleidelijk. Treffender kan het spanningsveld tussen prostitutie en trouw niet geformuleerd worden.

Rituele sensualiteit

In de toneelbewerking van de film Eyes Wide Shut (Stanley Kubrick, 1999) door Toneelgroep Maastricht dolen we met arts Holman door een droomwereld van geheimzinnige erotiek en rituele sensualiteit. Het verrassende is dat de gehuwde Holman, gespeeld door Beau Schneider, tot zijn droomtocht wordt aangevuurd door zijn vrouw, Florine (Joke Emmers). In een weergaloze scène bekent ze hem de verrukkingen die ze zal ondergaan als zíj overspelig is. Het kwaad van de seksuele bekoring is geschied.

De bron van Eyes Wide Shut ligt in de Traumnovelle (1926) van de Weense schrijver en toneelauteur Arthur Schnitzler. Dan zijn we meteen bij de kern: in een roezige, warmbloedige mengeling van verdrongen verlangens en Freudiaanse wellust dolen de personages rond. Regisseur Servé Hermans creëert met kaarslicht, schuivende panelen als gordijnen, symbolische personages als de Dood, de Hoer en de Onbekende Man een duistere en tegelijk aanlokkelijke wereld.

Satanisch

Dit is het drama van de inwijding: Beau Schneider in de hoofdrol kan geen weerstand bieden aan de lokroep van de nacht. Zijn dictie getuigt van grote souplesse, zijn spel echter heeft meer grimmigheid nodig. Hij scheert net te makkelijk langs de afgrond die het stuk is.

Dat Holman en de Florine van Joke Emmers niet echt een ideaal echtpaar zijn, dat blijkt eigenlijk te vroeg. Emmers vertolkt haar gedroomde verrukkingen schitterend fysiek, en daarmee maakt ze geloofwaardig dat er meer bestaat dan een braaf huwelijk.

De kracht van deze theatrale Eyes Wide Shut schuilt in de rondedans van symbolen. Louis van Beek acteert volmaakt een saterachtige figuur die zonde predikt. Het is bijna satanisch wat hij doet, en dat heeft deze voorstelling nodig. Meer duisterheid.

In het slot zingt sopraan Lies Verholle een aangrijpende aria. Prachtig. Zuiver klassieke muziek in deze verdorven poel.