Weet je wie ook wel een boerkiniverbod wil? IS

Voor het schrijven van deze column haalde ik nog even mijn boerkini uit de kast. Na alle berichtgeving in de afgelopen weken, was ik toch bang geworden dat het kledingstuk de extremistische islam had omarmd. Voordat je het weet roept dat ding op tot geweld, laat het een baard staan, is het onderdeel van een terroristische cel, of verbiedt het me überhaupt nog het huis te verlaten.

Niets van dat alles. Het praktische kledingstuk waar ik in zwem is nog steeds gewoon een praktisch kledingstuk.

Laat ik eerst een illusie wegnemen. De boerkini is geen manier om geïsoleerde vrouwen die nooit buiten komen ineens vrolijk te laten dobberen in het water. Dat is idealistisch gelul. Het is geen toverspreuk waarmee vrouwen die binnengehouden worden plotsklaps kunnen genieten van de Franse zomerzon. Vrouwen die een boerkini dragen, waren ook voor die uitvinding te vinden op het strand. Alleen toen zwommen ze niet, of in niet-praktische kleding. Het maakt het zwemmen gewoon gemakkelijker.

Er zijn vrouwen die gedwongen worden tot het dragen van een hoofddoek. Dat is verwerpelijk en middeleeuws. Dwang moet altijd bestreden worden. De keuze voor een hoofddoek moet intrinsiek zijn, uit eigen overtuiging. Niet uit overtuiging van een broer, neef, vader of wie dan ook. Dat er anno nu nog altijd dwang wordt toegepast stemt treurig. Maar laat de groep vrouwen die er wel zelf voor kiest daar geen slachtoffer van worden.

Er is trouwens weinig islamitisch aan zo’n pakje. Bij het dragen van een hoofddoek gelden strikte kledingeisen, die erop neerkomen dat de vrouwelijke vormen niet zichtbaar mogen zijn. De realiteit is dat veel vrouwen die regels met een korreltje zout nemen.

De hoofddoek is voor veel vrouwen onderdeel van hun identiteit, net zo goed als het Westerse leven daar ook onderdeel van is. De boerkini is een combinatie van die twee werelden. Betogen dat de boerkini een uniform is van de extremistische islam, zoals de burgemeester van Cannes deed, is dan ook de grootst mogelijke kul. Het is niet zo dat de barbaren van IS het kledingstuk toejuichen, zij zien die boerkini’s toch echt het liefst van het strand verdwijnen.

De ontwerpster van de boerkini spreekt: Ik bedacht de boerkini voor vrouwenvrijheid

Uiteindelijk draait dat verdomde verbod natuurlijk helemaal niet om de kledij waarin islamitische vrouwen zwemmen, het gaat om de religie die ze aanhangen. Frankrijk worstelt met de islam en na de aanslagen die het land te verduren heeft gehad, wil het daadkrachtig overkomen. De barbaren van IS hebben Frankrijk geraakt in al het mooie, een concert, een nationale feestdag. Frankrijk slaat terug door haar islamitische inwoners het mooie af te nemen.

Voor het eerst in mijn zesentwintigjarig bestaan is er een plek in Europa waar ik niet naar toe kan omdat ik een hoofddoek draag. Ik heb nog nooit gezwommen aan de Franse Rivièra, en ik ben ook niet van plan dat te doen. Maar de gedachte dat het überhaupt niet meer mogelijk is voor bedekte vrouwen die dat wel willen, houdt me ’s nachts wakker. Het jaagt me de stuipen op het lijf.

Frankrijk probeert het islamitisch extremisme te bestrijden met seculier extremisme. De door de Franse autoriteiten zo geliefde laïcité zou moeten zorgen voor gelijkheid maar hiermee wordt precies het tegenovergestelde bereikt. Ik houd mijn hart vast.

NRC schreef eerder in een commentaar: Een boerkini is geen boerka maar gewoon badpak