Horloge

Door twee gebroken vingers zit ik tot mijn elleboog in het gips. Ik ben al weken chagrijnig. Om deze dag nog enige zin te geven, besluit ik mijn stilstaande horloge te laten maken. De juwelier opent het horloge, knutselt wat en geeft het gerepareerde horloge terug. Ik constateer een barst in het glas. Ze beweert dat dat al was, ik weet zeker van niet. Ze houdt voet bij stuk. Met tranen in mijn ogen neem ik mijn verlies en betaal. Later scroll ik lusteloos door mijn telefoon. Ik stuit op een foto op de eerste hulp met bleek gezicht, twee scheefstaande vingers en jawel, een horloge om mijn linkerpols. Barst.

Ook een ikje? Stuur maximaal 120 woorden naar nrc.nl/contact