Het Franse boerkiniverbod precies wat IS graag wil

Carolien Roelants is Midden-Oostenexpert en scheidt hier elke week de feiten van de hypes

Het is tegenwoordig mode om gedenktekens van bloemen en speelgoedberen op te werpen voor verkeers- en andere doden. Die doen me niets. Maar ik moet zeggen dat het zien van de enorme hoeveelheid speelgoedbeesten, inmiddels verdroogde bloemen, briefjes en boodschappen in de Jardin Albert I, vlak aan de Promenade des Anglais in Nice, me wel degelijk ontroerde. De berg eerbewijzen aan de slachtoffers maakt de afschuwelijke vrachtwagenaanslag van 14 juli tastbaar.

Maar er is niks ontroerends aan het boerkiniverbod, toch het directe Franse antwoord op die aanslag en ander door de Islamitische Staat geïnspireerd geweld. Ik ben meteen voor u het strand van Nice en Cagnes-sur-Mer gaan afspeuren op illegale boerkini’s, maar nee, alleen minikini’s en strings, geheel conform onze normen en waarden.

Ik wil ook dat terreurplannen worden verijdeld en terroristen onschadelijk gemaakt. Maar testen boerkinidraagsters zogezegd het water voor de terrorist? De vraag stellen lijkt me haar beantwoorden. Maar dat zie ik helemaal verkeerd, net als de Conseil d’État, de Franse Raad van State die vrijdag het boerkiniverbod in naburig Villeneuve-Loubet opschortte als schending van de vrijheid van godsdienst. Luister maar naar de reactie van premier Manuel Valls: „Het aan de kaak stellen van de boerkini is geen kwestie van individuele vrijheid. Er is geen vrijheid die de vrouwen opsluit! We stellen een dodelijke, achterlijke politieke islam aan de kaak!”

Er is dus wel een vrijheid die vrouwen uitkleedt, maar dit ter zijde. Ik persoonlijk kan de slag niet maken van de boerkini naar de IS, die vrouwen thuis wil houden, verhuld in dubbelgelaagd zwart, en zeker niet op het strand in een boerkini die nat weinig verhullends meer biedt. Maar ik spel hier de Nice-Matin en ik constateer dat de regionale autoriteiten het met premier Valls eens zijn dat de strijd tegen de boerkinidraagsters het voorste front vormt in de oorlog tegen de politieke islam.

Ik maak geen grapje. En het gaat ook niet alleen om de boerkini, het gaat om alles dat moslims als zodanig herkenbaar maakt. Wat je niet ziet, is er niet. Onderweg naar het zuiden las ik in een plaatselijke krant over Sarah Bakar in Villefranche-sur-Saône die sinds kort in haar autorijschool de vrouwen in een apart lokaal theorie onderwijst. Bakar zegt dat er vraag naar is en dat ze gewoon geld wil verdienen. Maar het Front National is al komen protesteren „tegen deze nieuwe aanslag op het secularisme” en op de prefectuur kijkt men nog eens naar de aan Bakar verleende vergunningen.

Ik schreef eerder over een symposium in Brussel over radicalisering, uitgerekend op de dag van de IS-aanslagen daar op 22 maart. De aanwezige deskundigen waren het erover eens dat de autoriteiten met harde tegenmaatregelen alleen maar de IS een plezier doen. Die kan na harde maatregelen tegen moslims nieuwe aanhang oogsten. De Franse overheid doet nu precies wat de IS graag wil.