‘Een mini-brommer is geen date-magneet’

Mijl op zeven

Pieter Peek (36) tufte met vrienden op een mini-brommer naar Nice, Berlijn en Noord-Italië.

Pieter Peek: „Het is mijn grote overtuiging dat dingen niet altijd praktisch hoeven te zijn.” ©

‘Het begon in de jaren negentig, toen ik nog op school zat. Mijn vrienden en ik reden op Honda viertakt brommers. Er was een levendige Honda-vereniging en in het clubblad lazen we over mensen die op hun brommer naar Biarritz waren gereden. Dat wilden wij ook.

„En zo reed ik op mijn achttiende met vier vrienden op mijn brommer naar de Côte d’Azur. Onze brommers stamden uit de jaren zestig of zeventig en alles wat mis kon gaan, ging mis. Lekke banden, valpartijen, heftige regenbuien. Maar dat hoorde er bij. Uiteindelijk reden we wel op ons dagelijkse vervoermiddel over de boulevard van Nice. En in die tijd hoefde je nog geen helm op.

„In de jaren daarna bouwde ik een hele verzameling Honda-brommers op. Ik kwam erachter dat er in Japan een scene bestond rond mini-brommers, Honda monkeys. Die waren vrij zeldzaam in Nederland, maar ik kon er een bemachtigen en hij reed prima. Vrienden van mij kochten er ook één.

„Het was een bijzonder gezicht, die grote gasten op die mini- brommers. Die dingen maken hetzelfde zware geluid als een Ducati motor, maar dan komt er vervolgens zo’n heel klein brommertje voorbij.

„Ik dacht: kunnen we daar niet mee op reis? Mensen verklaarden me voor gek. Maar het is mijn grote overtuiging dat dingen niet altijd praktisch hoeven te zijn. Comfortabel reizen, daar zit geen uitdaging in. Het is juist mooi als er onverwachte problemen opduiken. En bij een brommer maak je bij uitstek kans op problemen: er kan van alles kapot en je kunt er af vallen. Maar je bent wel vrij.

„Dus maakte ik in 2009 met twee vrienden op onze mini-brommers een tocht door de bergen van Noord-Italië. Onze bagage ging achterop. Gewoon een kwestie van stapelen.

Bij meisjes minder succes dan bij jongens

„In de bar van het eerste dorpje dat we aandeden, maakten we meteen vrienden. We werden uitgenodigd mee te gaan naar een kunstatelier in Carrara, waar je al die marmergroeven hebt. We hingen rond bij kunstenaars en mochten mee naar een groots Italiaans diner bij de moeder van een kunstenaar.

„Die brommers wekten veel belangstelling en sympathie bij de Italiaanse jongens. Bij de meisjes hadden we minder succes. We dachten dat wij als grote blonde noorderlingen wel vrouwelijke aandacht zouden krijgen, maar nee, een mini- brommer is beslist geen date-magneet.

We reden door Cinque Terre en wierpen ons in de bochten van de kustweggetjes. We kwamen in dorpjes waar oude mannetjes verschrikt opkeken van het geronk van onze brommers. Er waren ook mensen die zich beklaagden over de herrie, maar met wat charme kwamen we ermee weg. Dan vonden ze het uiteindelijk wel leuk en kregen we toch een glas aangeboden.

Onderweg ging van alles kapot. We hadden onze motors opgevoerd, dat moet echt in de bergen, maar die Honda’s waren daar niet op berekend. Ze konden al die bagage eigenlijk ook niet aan. Op een gegeven moment trilde bij mijn brommer een van de motorblokken los. Er zat niets anders op dan bij een Suzuki-dealer niet-passende onderdelen te kopen waarmee ik verder kon. Bij mijn vrienden viel de verlichting uit. Zij moesten zich behelpen met opgeplakte batterijlampjes.

„We reden tot Florence en daar kwamen we in een restaurant twee knappe Amerikaanse meisjes tegen die bij wijze van uitzondering onze mini-motors wèl leuk vonden. Met hen achterop doorkruisten we de stad. Helaas stonden we op een camping waar na tien uur ’s avonds geen bezoek meer binnen werd gelaten. Dus eindigden we de avond, heel tragisch, met ons drieën en een fles wijn.

„Ik heb inmiddels veel reizen gemaakt op mijn Honda monkey. De laatste keer reed ik met een vriend naar Berlijn. Het is waanzinnig om in zo’n stad rond te rijden op die gekke dingen. Mensen kunnen hun ogen niet geloven. Dat is onderdeel van de lol.

„Die reizen per mini- brommer zijn nooit vlekkeloos gegaan. Ik heb ongelukken meegemaakt, ik ben verschillende malen gevallen. Maar ja, dan lik je je wonden, je plakt je brommer met duct tape aan elkaar en je rijdt weer verder.