Als je sterspelers wil, moet je Mino bellen

Mino Raiola De Italiaans-Nederlandse zaakwaarnemer is de kampioen van deze transferperiode, met de deal van 105 miljoen euro van Paul Pogba. Wat is zijn strategie? „Hij gaat door een muur heen.”

Mino Raiola (rechts) met Mario Balotelli in Milaan in 2013. Balotelli is een van de spelers die wordt begeleid door Raiola. Foto Jacopo Raule/Getty Images

De villa is gelegen op ‘een van de oudste en meest beruchte landgoederen van Miami’, staat in de brochure. Oprijlaan, zwembad, tuin, privéstrand. Eens bewoond door een van de beruchtste gangsters ooit, Al Capone, en sinds kort eigendom van de koning op de transfermarkt: de Italiaans-Nederlandse voetbalagent Mino Raiola.

„Mino doet nooit iets zonder reden”, zegt oud-voetballer Bryan Roy, vriend en cliënt van het eerste uur van Raiola. „Als je het levensverhaal van Al Capone en dat van Mino bestudeert, zie je dat ze allebei tegen de gevestigde orde vechten.”

Het nieuws over de aankoop van het huis werd door talloze media overgenomen. Maar het verhaal klopt niet, blijkt uit navraag bij de betreffende vastgoedmaatschappij en de familie Raiola. De villa staat nog te koop. Nicht Giuliana, tevens Raiola’s vertrouwenspersoon: „Er wordt zoveel over Mino geschreven dat we zijn gestopt met zulke verhalen te ontkrachten.”

Dat het bericht nauwelijks twijfel opriep, zegt veel over de status die de Haarlemse zakenman de voorbije jaren heeft verworven. Van pizzabezorger tot invloedrijk zaakwaarnemer, die woont in Monaco en 300 dagen per jaar op pad is om de belangen te behartigen van de meest gewilde spelers in Europa.

The Sopranos

Hij is onconventioneel, al is het maar omdat hij miljoenendeals sluit in oversized shirts en rafelige jeans. Zijn sterspeler Zlatan Ibrahimovic dacht bij hun eerste ontmoeting dat hij een personage uit The Sopranos voor zich had. De beeldvorming is hardnekkig: type maffioso. „Maar vergeet niet dat hij rechten heeft gestudeerd”, benadrukt Roy.

Raiola (48) is de winnaar van deze transferperiode, die woensdag afloopt. Hij sloot de grootste en spraakmakendste deals. Niet alleen bracht hij Zlatan naar Manchester United. Hij vestigde met de verkoop van Paul Pogba aan diezelfde club ook een transferrecord.

Wat opvallend is, omdat er een tijd was dat hij in Manchester werd geweerd. Voormalig United-coach Sir Alex Ferguson schreef in zijn boek Leading dat hij Raiola „wantrouwde” vanaf het eerste moment. „Er zijn één of twee agenten die ik niet mag. En Mino Raiola is er een van.”

Aanleiding voor hun conflict was een eerdere transfer van Pogba in 2012, in de eerste periode van de Fransman bij United. Ferguson wilde graag zijn contract verlengen, wat een formaliteit leek, maar toen „verscheen Raiola plotseling op het toneel”. Weg was Pogba. Voor één miljoen euro vertrok hij naar Juventus.

Nu, vier jaar later, heeft United de speler teruggehaald voor 105 miljoen euro. Een recordbedrag dat evenveel opzien baarde als de bijhorende vergoeding voor Raiola: ruim twintig miljoen euro, meldde The Guardian. In Pogba’s contract bij Juve was opgenomen dat Raiola bij doorverkoop 20 procent van de transfersom zou ontvangen.

Slimme zet? Gehaaid? „Hij gaat door een muur heen”, zegt voormalig Ajax-coach Martin Jol, wiens belangen door Raiola worden behartigd. „Waar wij ergens genoegen mee nemen, is hij volhardend. Hard werken doen jij en ik ook. Hij heeft iets wat anderen niet hebben.”

De Pogba-deal tekent zijn neus voor talent. Zijn methode: een jonge speler oppikken en groot maken. Zijn huidige sterke positie bij United hangt samen met de komst van coach José Mourinho, die Manchester sportief wil rehabiliteren. Ze kennen elkaar goed. Ze hebben beiden een huis in dezelfde buurt in Londen, zegt Jol. „De lijnen zijn heel kort.”

Als je sterren wil, bel je Mino. Hij weet dat hij degene is die eisen kan stellen, omdat hij de meest gewilde knikkers van het schoolplein heeft. „Hij kan heel goed de behoefte bij clubs peilen en speelt daarop in”, zegt Dirk Scheringa, die als eigenaar van AZ regelmatig met hem te maken had. „Er is weinig onderhandelingsruimte. Wie de baas aan tafel is? Dat mag u zelf invullen.”

De weg naar de hoogste kringen in het voetbal begon in de pizzeria van zijn ouders in Haarlem. Hij deed er alles, behalve pizza’s bakken – dat is een eeuwig misverstand. Zijn vader sprak minder goed Nederlands waardoor Mino vaak het woord voerde namens het restaurant.

Een oud-docent van hem op het Haarlemse Triniteitslyceum beschrijft Raiola in zijn memoires als een „brutaal kereltje dat zijn ogen goed de kost gaf en op school leerde om bij alles vragen te stellen”.

Op zijn 23ste kreeg Raiola een adviesrol in het bestuur van HFC Haarlem. Twee jaar later, in 1993, nam hij contact op met spelersvakbond VVCS. Hij bood zich aan als tolk en regelneef bij transfers van Nederlandse spelers naar Italië. Onder anderen die van Dennis Bergkamp, Wim Jonk en Michel Kreek.

„Mino, mijn grote broer”, zegt Bryan Roy. De voormalige buitenspeler stapte in 1992 over van Ajax naar Foggia. Zijn zaakwaarnemer was Rob Jansen, maar het was diens hulpje Raiola die zich dusdanig om Roy bekommerde dat hij de rol van Jansen overnam. Hij geeft zich volledig voor zijn spelers. „We hebben samen nog mijn huis staan schilderen. Ik zie zo weer die oude Lancia voor me waarin hij almaar heen en weer naar Italië reed.”

Anderen herkennen die ijver ook. Scout Piet de Visser: „Ik kwam die man in allerlei landen tegen.” Martin Jol: „Als je een dag met hem mee zou lopen, ben je twaalf uur in de weer. Hij belt met drie telefoons tegelijk.” Hij spreekt zeven talen, maar misschien het belangrijkst: de taal van de voetballers. ‘Tell this Zlatan to go and fuck himself’, was het eerste bericht dat Ibrahimovic van Raiola ontving.

Pain in the ass

Hij schuwt het conflict niet. Ex-Fifa-baas Sepp Blatter noemde hij seniel, terwijl hij Johan Cruijff eens rijp voor het gesticht noemde, hoewel hij zich daar later voor excuseerde. Dat de voorzitter van Napoli hem een ‘pain in the ass’ noemde, vond Raiola eerder een compliment dan een belediging.

Toen hij de Armeense aanvaller Henrikh Mkhitaryan van Borussia Dortmund naar Manchester United transfereerde, was er tumult. Volgens Bild gooide hij een stoel om in het kantoor bij Borussia, omdat hij dreigde zijn zin niet te krijgen. In Frankrijk wekte hij beroering doordat hij Frans international Blaise Matuidi benaderde die nog bij een Franse makelaar onder contract stond. De speler stapte over, maar de agent ging niet akkoord en eiste vijf miljoen euro via de rechter. De zaak werd geschikt.

In België trok Raiola spits Romelu Lukaku weg bij Christophe Henrotay, de agent die de spits al jarenlang onder zijn hoede had. „Tja, misschien heeft hij Romelu mooie beloftes gedaan”, zegt Henrotay. „Nee, ik ben niet boos. Zo gaat het in de voetballerij.” De Oekraïense zaakwaarnemer bij wie Raiola Mkhitaryan weghaalde, laat weten: „I know Mino well and have stories at the right price.”

Grote vissen

Het zijn niet alleen de grote vissen die hij begeleidt. Hij investeert in jonge, onbekende spelers en brengt ze onder bij clubs waar ze kunnen rijpen. Zoals PEC Zwolle, dat sinds 2014 zo’n tien spelers van Raiola mocht verwelkomen.

„Hij kijkt steeds of er speeltijd is voor zijn spelers”, zegt Gerard Nijkamp, technisch directeur van Zwolle. Dankzij hem kan PEC beloftevolle spelers huren van clubs als AC Milan, Paris Saint-Germain en Juventus. „Het gaat om vertrouwen, om gunnen, de juiste spelers in je stal hebben waar wij wat mee kunnen. Als Mino belt of mailt voor een speler, word je wakker en scherp.”

Het beeld van Raiola bestaat dat hij in bestuurskamers onderuitgezakt zit, met zijn voeten op tafel. Nijkamp heeft dat nooit meegemaakt. Ontspannen is het juiste woord. „We hebben wel eens samen een Champions League-wedstrijd bij hem gekeken in Haarlem. Aan het eind hadden we een deal over een speler die bij ons stage ging lopen.”