Jesse Klaver wordt de te kloppen man op tv

Jesse Klaver zat iedereen volledig om zijn vinger te winden bij Linda’s Zomerweek. Nooit eerder leek hij zo op de Canadese premier Justin Trudeau, als progressieve superster onder de politici.

Jesse Klaver in ‘Linda’s Zomerweek’ (RTL4).

Bijna alle leden van TeamNL, zowel de winnaars als de verliezers, zijn nu wel uitgebreid in de talkshows aan het woord geweest. De grote uitzondering vormt chef de mission Maurits Hendriks, hoewel hij wel kort meldde dat zijn communicatie met het publiek op twee punten (Yuri van Gelder, de verliezersvlucht) niet optimaal geweest was. Wedden dat hij dat volgende week gaat recht breien bij Humberto Tan, in Rio de mediamascotte van NOC*NSF ?

Maar nu is het weer ruim baan voor de politici. Nadat ministers Mark Rutte, Edith Schippers en Lodewijk Asscher hun momentje hadden gepakt bij de Haagse huldiging van de medaillewinnaars, verklaarde Xander van der Wulp, politiek verslaggever van de NOS, het verkiezingsjaar in Pauw officieel voor geopend. Nog maar zeven maanden en we mogen weer gaan stemmen.

Van der Wulp voorspelde dat de kameraadschap van regeringspartijen VVD en PvdA, vorige week nog demonstratief aan de pers getoond in hemdsmouwen bij het jaarlijkse kabinetsuitje, snel zal veranderen in scherpe onderlinge profilering. Henk Krol presenteerde al het verkiezingsprogramma van 50Plus (mede geschreven door chocoladeletterbakker Sjuul Paradijs) en nog deze week worden de eerste omtrekkende bewegingen van D66 verwacht.

Maar het echte schot voor de boeg viel te noteren op de bank van Linda’s Zomerweek (RTL4). Daar zat de lijsttrekker van GroenLinks, Jesse Klaver, de aanwezige dames volledig om zijn vinger te winden, inclusief Linda de Mol en medegast Isa Hoes.

Volkomen ontspannen en natuurlijk babbelde hij honderduit, over zijn afwezige vader, liefde voor Guus Meeuwis en Brabantse meezingers, de frikandel speciaal en zijn afkeer van bleekselderij. Ademloos was het publiek bij de gedetailleerde beschrijving hoe hij zijn vrouw Jolijn ten huwelijk had gevraagd, bij een zonsondergang aan het Haagse strand, gevolgd door een meteorietenregen.

Nooit eerder leek Klaver zo op de Canadese premier Justin Trudeau, als progressieve superster onder de politici. Het knappe was dat het geen ingestudeerde praatjes leken - wel voorbereid en doordacht natuurlijk, maar niet heel ver verwijderd van wie hij privé en politiek is.

Waar hij van droomde, wilde hij best zeggen. Geen zetelaantal, want dan word je zo’n politicus die zich precies zo gaat gedragen dat hij het gewenste resultaat behaalt. „Maar ik hoop echt dat we de grootste partij worden.”

Acht jaar geleden, zo bleek uit een archieffimpje, sprak de langharige cherubijn Klaver (21) al iets dergelijks uit: je moet gewoon kiezen voor de partij die het dichtst bij je idealen staat en zorgen dat die groot wordt.

Hypes gaan snel. Met een overtuigend verhaal tegen uitsluiting, voor hem hét thema in deze verkiezingen, zou GroenLinks (nu vier zetels) wel eens heel verrassend uit de hoek kunnen komen. Als het om mediapotentie gaat, lijkt de komende maanden niet Wilders of Pechtold, maar Klaver de te kloppen man.