Nu staat een lullig paaltje in de weg voor Kruijswijk

Wielrennen

Steven Kruijswijk is opnieuw gevallen. Nadat hij in mei de Ronde van Italië verloor door een duikeling, ligt hij er nu in de Vuelta uit.

Steven Kruijswijk grijpt naar zijn gebroken linkersleutelbeen, na zijn val in de finale van de vijfde etappe van de Ronde van Spanje. Foto Screenshot NOS

Er stond een paaltje dat er altijd staat, waarschijnlijk al vele jaren. Het leidt op wielerloze dagen het elkaar kruisend verkeer in de glooiende straten van Lugo in de Spaanse regio Galicië in goede banen, het markeert parkeerplaatsen, hoe dan ook voorkomt het ongelukken.

Maar een zowat tweehonderd koppen tellend peloton dat zich in de laatste twee kilometer van een etappe met oplopende snelheid en schouderduwend en worstelend opmaakt voor een massasprint ziet zo’n paaltje gemakkelijk over het hoofd. Dan komen er juist ongelukken van.

En dus markeert de organisatie van een wielerwedstrijd zulk soort obstakels vaak met een vlag, of met een opvallend lint en soms gaat er een mannetje bij staan met een fluitje. Dan kan er niemand met zestig kilometer per uur tegenop fietsen. Maar dat was woensdagmiddag niet gebeurd, in de vijfde etappe van de Ronde van Spanje.

Sleutelbeen

Het paaltje stond een meter van de stoep plompverloren op de rijbaan, geschilderd in dezelfde zwarttint als het asfalt. En Lotto-Jumbo-kopman Steven Kruijswijk reed er vol tegenaan, smakte tegen de grond, en brak daarbij zijn linkersleutelbeen – zijn ribben deden ook zeer, zei hij. Liggend op zijn rug kreeg hij een mitella aangemeten, zijn grimas verried een enorme pijn. Kruijswijk liet zich nog nakijken in een Spaans ziekenhuis, maar hij wist wel beter. Om half negen werd het officieel: Steven Kruijswijk, abandono, nummer zes al in deze nog jonge Ronde van Spanje. De Tour de France had in deze fase van de strijd nog geen slachtoffers gemaakt.

Het peloton reageerde razend na de valpartij, want het was niet voor het eerst dat slecht aangegeven obstakels op de weg tot ongelukken hadden geleid. Twitter bleek een welkome uitlaatklep. ‘Wat deed die paal daar in hemelsnaam’, tikte Kruijswijks teamgenoot George Bennett. ‘Heeft de UCI dan niets geleerd van het Baskenland vorig jaar?’

Het hoorde er niet te staan

In de eerste etappe van die koers reden vier wielrenners in het laatste rechte stuk tegen twee ijzeren palen die slechts waren gemarkeerd met een oranje pilon. De Spanjaard Sergio Pardilla liep daarbij hoofdletsel op en andere renners moesten maanden herstellen van botbreuken.

Dat lot lijkt Kruijswijk nu bespaard gebleven, maar feit is dat opnieuw een valpartij een einde maakt aan zijn klassement, „door een obstakel dat daar niet hoort te staan”, vond hij zelf ook. In mei verloor hij de Ronde van Italië door een duikeling in een ijswand net over de grens in Frankrijk – hij was verreweg de beste renner in koers, maar had zich verkeken op een bocht naar links in de afdaling van de Col d’Agnel.

Niet dat hij er nu in Spanje net zo goed voorstond, nee, mannen als Nairo Quintana en Chris Froome hadden de Brabander al op drie minuten gereden. Kruijswijk was ziek geworden in aanloop naar de Vuelta en dat ontnam hem de macht om al in de eerste week met de besten mee omhoog te kunnen. Maar hij hoopte nog te groeien. Maar een lullig paaltje stak daar een stokje voor. Zo’n paaltje dat er altijd staat, waarschijnlijk al jaren.