Hulpverlener: ‘Ramp niet vergelijkbaar met de beving in 2009’

Een gewonde wordt onder het puin vandaan gehaald in Pescara del Tronto. Adamo Di Loreto/Reuters

„Deze kerktoren was erop gebouwd dat hij bij een aardbeving niet zou instorten”, zegt Daniele Mattioli (27) op het Piazza San Francesco in het dorpje Accumoli. Hij staat bij het huis van zijn oom en tante. Een paar minuten eerder tilden reddingswerkers een lichaam uit het huis. De plafonds en vloeren van verschillende verdiepingen zijn naar beneden gekomen toen de kerktoren erop viel, bovenop de slaapkamer van Mattioli’s oom en tante. Ze woonden er met twee kinderen: eentje van acht jaar en eentje van acht maanden. Het was niet duidelijk of de familie het overleefd heeft.

Rond half twee, woensdagmiddag, zijn in Accumoli de reddingswerkers klaar. Voor zover dan duidelijk is zijn de lichamen van zeven slachtoffers geborgen. Vier mensen worden nog vermist. De ravage is er beperkt: de meeste huizen staan overeind. Maar er is geen huis dat geen scheuren opliep bij de aardbeving van dinsdagnacht en bij sommige huizen is de gevel er volledig uit geslagen.

Mattioli woont vijf kwartier rijden verderop. Hij voelde de beving daar ook. „Het was hetzelfde gevoel als bij de beving in L’Aquila”, zegt hij. „Ik ben vanochtend om acht uur hierheen gekomen, om te helpen. Mijn broer vertrok om vijf uur al van huis. We konden helaas niet veel doen, het was te gevaarlijk.”

Van dat gevaar hadden de hulpdiensten ook veel last in Pescara del Tronto, een dorp dat verderop tegen een helling ligt en tot laat in de middag vrijwel onbereikbaar was. De schade daar is veel groter, en de toestand is onduidelijker: instortende gebouwen namen in hun val ook lager gelegen panden mee. Daardoor was slechts één toegangsweg nog begaanbaar. De andere weg is versperd door puin en brokken steen.

Hulpverleners, veelal in T-shirts en korte broek, sommigen met pikhouwelen, moesten over het puin klauteren om mensen te redden, met behulp van politiehonden. Het afvoeren van lichamen verliep moeizaam: een groep van zes mannen tilde balancerend over een losse balk tussen het puin een lichaam in een groene zak naar beneden. Zodra het lichaam per brancard was afgevoerd werd een nieuwe lijkenzak naar boven gebracht. Tien minuten later werd een volgend lichaam uit het puin weggedragen.

Doordat het lastig was voor de hulpverleners om hun werk te doen, stonden zij vooral te wachten tot er weer iets uit het puin werd gedragen. Een vrouw was haar hond kwijt, ze werd getroost door hulpverleners.

Veel hulpverleners kwamen uit omliggende gebieden. Lorenzo Pecini (30) uit Rome is als vrijwilliger naar Accumoli gekomen. Hij legt uit dat de ramp niet helemaal vergelijkbaar is met de beving in L’Aquila in 2009. „Dat was in één stad, dit zijn verschillende kleine bergdorpjes.” Het materieel en zijn collega’s werden verdeeld over het getroffen gebied.

Journalisten en cameraploegen concentreerden zich op het dorpsplein van Accumoli, in de omliggende straten was het stil. Uit sommige huizen kwam gerinkel van telefoons die niet opgenomen werden. „Het is augustus”, zegt Daniele Mattioli. „Veel mensen in dit dorp zijn met vakantie.”

De Italiaanse premier Renzi heeft het rampgebied bezocht. „Maar wij hebben hem niet gezien”, zegt Mattioli. „We zagen zijn helikopter wel, maar hij vond het blijkbaar niet nodig om te landen en met ons te spreken.” Zijn boosheid richt zich ook op de bouwers van de ingestorte kerktoren. „Het kan niet anders dan dat er te weinig goed beton en metaal in de constructie gebruikt zijn.” En dit was dan nota bene opgeleverd als aardbeving-proof, zegt Mattioli smalend. „Maffia.”