Onweerstaanbaar oliegeld uit Bahrein

©

De nieuwe wielerploeg zou er komen. Toen weer niet. Ze komt er toch. In 2017 wordt het internationale peloton verrijkt met de ploeg die luistert naar de naam Bahrain-Merida Pro Cycling Team. Vincenzo Nibali zal de sportieve as zijn waaromheen de gloednieuwe carrousel draait. Merida levert de fietsen waarop alles moet gebeuren.

Sinds prins Nasser bin Hamad Al Khalifa, zoon van koning Fahd, aankondigde dat het oliestaatje Bahrein van plan was een professionele wielerstal te sponsoren, regent het opiniestukken: dit kan en dit mag niet gebeuren.

De Arabische lente was aan Bahrein niet voorbij gegaan. Maar in Bahrein hielden ze alles onder controle. Wat opstand? De mensen weten niet wat ze missen na een revolutie! Goed. Prins Nasser wilde een wielerploeg, en die is er dus, per 1 januari.

Organisaties als Human Rights Watch hadden de internationale wielerunie „met klem” verzocht prins Nasser een licentie voor zijn wielerploeg te weigeren. In de brandbrief werd een fijn rijtje schendingen van de mensenrechten gepresenteerd. Het doodmartelen van politieke tegenstanders stond op een. De wielerunie, klem tussen de promotie van de sport en ethiek, zag in het geld van de prins uiteindelijk een onweerstaanbare boost – en troost – voor de geliefde sport.

Oliegeld is goed geld. Het is ook makkelijk geld. Het komt gewoon uit de grond omhoog. En geld dat zomaar uit de grond omhoog komt, is per definitie onschuldig. Ongeveer zo moet de internationale wielerunie geredeneerd hebben.

Van prins Nasser is onder andere deze dreigende uitspraak bekend: „Dat een muur mag vallen op het hoofd van eenieder die ons politieke systeem bekritiseert!”

Er worden acties aangekondigd door vluchtelingen uit Bahrein: blokkades van bijvoorbeeld de Tourroute van volgend jaar. Het wordt niet met zoveel woorden gezegd, maar behalve Froome zouden er wel eens meer renners te voet een berg op moeten papegaaien.

Eind goed, al goed? Bij de formele geboorte van de nieuwe wielerploeg werd een aanstekelijk persbericht verspreid. Ik ben even te lui om het uit het Engels te vertalen. De laatste paar regels gaan in elk geval zo: „Professional cycling is one of the most exhilarating sports in the world, and it is with the hope of enriching the global cycling scene that we take part in this beautiful sport and hope to make the world around us a better place.”

Verdomme, het lijkt op een reclamespot voor ketchup waarvan er dertien in een dozijn gaan. Had prins Nasser bin Hamad Al Khalifa niks welluidenders kunnen verzinnen? Elke goed geproduceerde ketchup maakt de wereld een stuk beter.

Na lang kauwen op het persbericht doorgrondde ik de diepere betekenis van de woorden. Hier werd een belangrijk hoofdstuk toegevoegd aan de Duizend Sprookjes Uit Een Nacht, vanaf nu te noemen de Duizend Sprookjes Uit Anderhalve Nacht.

Peter Winnen is oud-profwielrenner en schrijver.