Nog eens op jacht naar eremetaal, nu mét stuurman

WK roeien Roeiers Roel Braas en Mitchel Steenman misten de olympische finale. Dat was zonder stuurman. Op de WK roeien ze met.

Links ©

Ze kunnen heel hard roeien met z’n tweeën, maar nu hebben ze extra ballast aan boord: de 54 kilo van Peter Wiersum, de stuurman van de Holland Acht die op de Spelen in Rio brons won. Geen zwaargewicht met zijn 1 meter 74, maar toch gaan Roel Braas en Mitchel Steenman langzamer dan zonder ‘stuurtje’. „Het is een passief nummer, het gaat zo langzaam. Je sleept 27 kilo per persoon extra mee. Maar dat maakt het juist heel mooi, je moet er sterk voor zijn. Ze mogen het voor mij best weer olympisch maken”, hijgt Roel Braas, terwijl hij zijn cooling down afwerkt op de ergometer – een machine om op het droge te roeien.

Na hun uitschakeling in Rio de Janeiro, waar de twee in hun boot ‘zonder’ op een halve seconde na de finale misten, kunnen ze hun teleurstelling van zich afroeien op de Willem Alexanderbaan bij Zevenhuizen, boven Rotterdam. Daar worden deze week de wereldkampioenschappen gehouden voor junioren, roeiers onder de 23 jaar en ook worden de niet-olympische roeinummers afgewerkt, zoals de twee met stuurman. De organisatie rekent tot en met zondag minimaal op twintigduizend toeschouwers, in het weekeinde zijn veel finales.

Een week geleden teruggekeerd met de veelbesproken ‘loservlucht’ van sportkoepel NOC*NSF en nu weer volop aan bak. Roel Braas: „Het is klote. Ik ga daar niet te lang bij stilstaan, daar is het leven veel te mooi voor. Ik heb wel ergere dingen meegemaakt dan een olympische medaille missen.”

Ze hadden voor Rio al bedacht dat ze in de twee met stuurman aan de WK zouden meedoen, vertelt Steenman. „Een WK in eigen land, daar moet je bij zijn”, zegt hij. Voor de 32-jarige roeier speelt ook mee dat in de Eendragtspolder zijn biotoop ligt. Al jaren lid van de Rotterdamse roeivereniging Skadi, zijn vader en zus roeien ook. „Wat is er mooier dan zo’n evenement in je eigen achtertuin”.

Historisch nummer

De ‘twee met’ van Braas en Steenman is een ‘historisch’ nummer met in het verleden een olympische status. Bij de Spelen van 1928 in Amsterdam sloeg de Nederlandse boot om op het kanaal van Sloten.

Aan stuurman Peter Wiersum de taak om ervoor te zorgen dat de twee op koers blijven, hoewel dat minder ingewikkeld is dan in een acht. Hij zegt dezelfde ‘kerntaken’ te hebben als in het Hollandse vlaggenschip: „Rechtdoor gaan, ervoor zorgen dat het team met de juiste mindset aan de start verschijnt, zorgen dat tijdens de race de afspraken worden nagekomen, informatie verschaffen”. Ook de Holland Acht moest in Rio even slikken toen Duitsland in de finale op het allerlaatste moment langszij kwam en tweede werd, na Groot-Brittannië. Wiersum: „Het voelde of we geen brons hadden gewonnen, maar zilver hadden verloren”.

Hobbelig water, stevige wind

Dinsdag wint de Nederlandse ‘twee met’ de eerste heat met bijna een bootlengte verschil van de Verenigde Staten en plaatst zich rechtstreeks voor de halve finale.

Het water is hobbelig, er staat een stevige wind, de boot ligt steeds voor, maar niet ‘vrij’. Wiersum: „In Rio was er weinig wind met veel golven, hier veel wind en weinig golven. Dit is tien keer beter.

Braas en Steenman hebben goede hoop op een medaille, in een veld van vijftien inschrijvingen zijn er op de Bulgaren en Italianen na geen olympische roeiers in deze klasse. Na de WK gaan ze op vakantie. Steenman wil zich daarna op zijn toekomst betraden. „Ik weet nog niet wat ik ga doen. Tokio? Dat kan nog wel op mijn leeftijd”.

Braas (29) duikt in oktober weer in de skiff, de eenmansboot waarin hij zich aan het begin van zijn carrière had gespecialiseerd. „Ik ga beginnen in een skiff – daar ga ik nu eenmaal hard in. Daarna zie ik het wel. De kwalificatie voor de Spelen in Tokio is in 2019. Bij de roeibond gebeurt er tot december toch niets. Coaches zijn op vakantie, er is overleg met NOC*NSF over budgetten en prioritering . Daar ga ik niet op wachten.

„Ik heb geen zin om in een ploeg te gaan zitten, heb ik dit jaar al gedaan. Elke dag om kwart over acht op die kut-Bosbaan zijn. Dat heb ik wel gehad. Dat ligt niet aan hen maar aan mij, ik wil gewoon veel vrijheid hebben. Als ik skiff, voel ik me vrij”.